Στον Λατινικό πόλεμο ο ύπατος Τίτος Μάνλιος θανατώνει τον γιο του, που νίκησε σε μονομαχία τον αρχηγό των εχθρών αντίθετα με τη διαταγή του. Γραμματική: οι χρήσεις της αφαιρετικής.
Γ΄ Λυκείου · Λατινικά · Μάθημα XXXI · 15 λεπτά
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το
σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο,
έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Σχεδιάγραμμα
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
Τι έγινε
Στον Λατινικό πόλεμο ο ύπατος Τίτος Μάνλιος, από αριστοκρατική γενιά, έχει την αρχηγία του ρωμαϊκού στρατού.
Φεύγοντας κάποτε από το στρατόπεδο, διατάζει να μη μπει κανείς σε μάχη.
Ο γιος του περνά έφιππος μπροστά από το εχθρικό στρατόπεδο και ο αρχηγός των Λατίνων τον προκαλεί σε μονομαχία, για να φανεί ποιος υπερέχει σε ανδρεία.
Παρασυρμένος από την επιθυμία για μάχη, ο νέος ορμά χωρίς διαταγή, διαπερνά τον αντίπαλο με το δόρυ και τον σκυλεύει, και οι εχθροί φεύγουν.
Όταν ο ύπατος επιστρέφει, καταδικάζει σε θάνατο τον νέο, αν και χάρη σε αυτόν τράπηκαν σε φυγή οι εχθροί.
Κυρίως αφαιρετική: τόπος προέλευσης, καταγωγή (nobili genere natus), ύλη, χωρισμός (pugna abstinere), ποιητικό αίτιο, σύγκριση (fortior hoste), διαιρεμένο όλο.
Κάθε άσκηση διορθώνεται μόλις απαντήσεις και δείχνει πώς βγαίνει η σωστή απάντηση. Οι ασκήσεις φτιάχνονται για αυτή την ενότητα κάθε φορά από την αρχή. Δεν είναι οι λύσεις των ασκήσεων του σχολικού βιβλίου.
Συχνές απορίες
Γιατί ο Μάνλιος τιμώρησε τον γιο του;
Είχε διατάξει όλοι να απέχουν από τη μάχη. Ο γιος του, προκαλεμένος από τον αρχηγό των εχθρών, μονομάχησε χωρίς την άδεια του υπάτου, τον σκότωσε και έτρεψε τους εχθρούς σε φυγή· ο πατέρας όμως τον καταδίκασε σε θάνατο για την ανυπακοή.
Ποιες πτώσεις ενώνει η λατινική αφαιρετική;
Τρεις παλιότερες πτώσεις: την κυρίως αφαιρετική (αφετηρία, καταγωγή, χωρισμός, σύγκριση), την οργανική (συνοδεία, τρόπος, όργανο, μέτρο, αναφορά, αιτία) και την τοπική (τόπος και χρόνος). Στα ελληνικά αυτές οι χρήσεις μοιράζονται σε γενική και δοτική.
Πώς δηλώνεται το μέσο όταν είναι πρόσωπο;
Με per + αιτιατική ή με τις αφαιρετικές opera, beneficio, auxilio + γενική του προσώπου, π.χ. opera adulescentis, «χάρη στον νεαρό».
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.