Ανώτατη Παιδεία. Πώς φτάσαμε στο αδιέξοδο

Σχεδιάγραμμα

Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Το βιβλίο δεν αντιγράφεται: άνοιξέ το παραπάνω.

Τι έγινε

1. Η σελίδα ζητά να αξιολογηθούν τα επιχειρήματα του κειμένου με τα κριτήρια των προηγούμενων ενοτήτων: θέση, επιχειρήματα, τεκμήρια, συμπέρασμα.
2. Ο συγγραφέας συγκεντρώνει τα επιμέρους προβλήματα σε δύο: τον γιγαντισμό του φοιτητικού πληθυσμού και τη χαμηλή ποιότητα σπουδών, που τρέφουν το ένα το άλλο σε φαύλο κύκλο.
3. Υποστηρίζει ότι η αύξηση των κονδυλίων μόνη της δεν λύνει τίποτα· προηγείται η διάγνωση του προβλήματος και η αναζήτηση των αιτίων του.
4. Τεκμήρια: στατιστικός πίνακας για την αύξηση των φοιτητών, σύγκριση με τη μικρή αύξηση του πληθυσμού, διεθνής κατάταξη στις δαπάνες για την παιδεία.
5. Ιστορικό αίτιο: από τον 19ο αιώνα το πτυχίο λειτούργησε κυρίως ως διαβατήριο κοινωνικής ανόδου και θέσης στο Δημόσιο, όχι ως εγγύηση γνώσης ή έρευνας.
6. Κοινωνικό αίτιο: οι οικογένειες επενδύουν στις σπουδές, επειδή οι πτυχιούχοι μακροπρόθεσμα βρίσκουν μόνιμη δουλειά σε μια αγορά που ελέγχει το κράτος.
7. Συμπέρασμα: η χώρα έχει πολλούς πτυχιούχους αλλά μένει πίσω σε παραγωγή και ποιότητα υπηρεσιών.
8. Για την κατανόηση κειμένου: όταν ένα κείμενο χρησιμοποιεί στατιστικά, ρωτάς ποια είναι η πηγή, τι ερμηνεία τους δίνει ο συγγραφέας και αν ισχύουν ακόμη.

Πρόσωπα

Γ. Μ. Σηφάκης

συγγραφέας του άρθρου στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» (1987) για τα αδιέξοδα της ανώτατης παιδείας

Όροι

γιγαντισμός

υπερβολική αύξηση του αριθμού των φοιτητών

φαύλος κύκλος

αίτιο και αποτέλεσμα τροφοδοτούν το ένα το άλλο

διάγνωση προβλήματος

ακριβής περιγραφή του προβλήματος και των αιτίων

στατιστικό τεκμήριο

αριθμητικό στοιχείο που στηρίζει μια θέση

ερμηνεία τεκμηρίου

τι σημαίνουν τα στοιχεία για τη θέση

κοινωνική άνοδος

μετάβαση σε ανώτερη κοινωνική θέση

χειρωνακτική εργασία

εργασία με τα χέρια, σε αντίθεση με πνευματική

ιστορικά αίτια

αιτίες που έρχονται από το παρελθόν

κοινωνικοπολιτικά αίτια

αιτίες από την κοινωνία και την πολιτική

μετριοπάθεια

διατύπωση με επιφύλαξη, χωρίς απολυτότητα