Αρεοπαγιτικός §§ 1-2: η υποθετική αντίρρηση

Σχεδιάγραμμα

Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.

Τι έγινε

1. § 1: ο ρήτορας λέει ότι πολλοί θα απορούν που ζήτησε να μιλήσει για τη σωτηρία, σαν να κινδυνεύει η πόλη.
2. Η Αθήνα, σύμφωνα με την αντίρρηση, έχει πάνω από διακόσιες τριήρεις, ζει ειρηνικά στην Αττική και κυριαρχεί στη θάλασσα.
3. § 2: έχει επίσης πολλούς συμμάχους πρόθυμους να βοηθήσουν και ακόμη περισσότερους που πληρώνουν συντάξεις και υπακούουν.
4. Άρα, θα έλεγε κανείς, οι Αθηναίοι πρέπει να νιώθουν ασφαλείς και οι εχθροί τους να φοβούνται για τη δική τους σωτηρία.
5. Τα σχόλια σημειώνουν ότι η εικόνα μάλλον δεν ταιριάζει με το τέλος του Συμμαχικού πολέμου, γι' αυτό κάποιοι πιστεύουν ότι η εισαγωγή γράφτηκε νωρίτερα.
6. Ο Ισοκράτης δεν μιλούσε στην Εκκλησία του Δήμου. Οι λόγοι του κυκλοφορούσαν μάλλον γραπτά, σαν πολιτικά φυλλάδια.

Πρόσωπα

Ισοκράτης

ο ρήτορας, που προλαβαίνει την αντίρρηση

Καλλίστρατος

εισηγητής της λέξης συντάξεις

Εύβουλος

πολιτικός της ανόρθωσης της Αθήνας

Κοραής

σχολιαστής του κειμένου

Όροι

πρόσοδος

παρουσίαση του ρήτορα στον λαό

ποιοῦμαι τὴν πρόσοδον

ζητώ άδεια να μιλήσω στην Εκκλησία

σφαλερῶς

σε επισφαλή κατάσταση

κέκτημαι

έχω στην κατοχή μου

κτῶμαι

αποκτώ

ἄγω εἰρήνην

ζω ειρηνικά

σύνταξις

συνεισφορά, ευφημισμός για τον φόρο

ὑποτελῶ

πληρώνω φόρο

θαρρῶ

έχω θάρρος, δεν φοβάμαι

πόρρω

μακριά

εἰκός ἐστι

είναι φυσικό

σχήμα προκαταλήψεως

ο ρήτορας προλαβαίνει μια αντίρρηση

ευφημισμός

ευχάριστη λέξη αντί για δυσάρεστη

Β΄ Αθηναϊκή συμμαχία

συμμαχία που ιδρύθηκε το 378 π.Χ.