Περικλέους Επιτάφιος, κεφ. 44: παρηγοριά στους γονείς
Ο Περικλής στρέφεται στους γονείς των νεκρών και, αντί να τους θρηνήσει, θέλει να τους παρηγορήσει: ευτυχία είναι ο πιο ένδοξος θάνατος και το πιο ένδοξο πένθος. Όσους μπορούν τους προτρέπει να κάνουν κι άλλα παιδιά, και τους μεγαλύτερους να παρηγορούνται με τη δόξα των παιδιών τους.
Β΄ ΛΥΚΕΙΟΥΑΡΧΑΙΑΚΕΦ. 4415 ΛΕΠΤΑ
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Το βιβλίο δεν αντιγράφεται: άνοιξέ το παραπάνω.
Τι έγινε
Γι’ αυτό στους γονείς των νεκρών που είναι παρόντες δεν θα πει θρήνο αλλά παρηγοριά.
Ξέρουν ότι μεγάλωσαν μέσα σε πολλές μεταβολές της τύχης· ευτυχισμένοι είναι όσοι έλαχαν το πιο ένδοξο τέλος, όπως οι νεκροί, ή την πιο ένδοξη λύπη, όπως οι γονείς, και όσοι είχαν ζωή μετρημένη έτσι ώστε η ευτυχία και το τέλος να συμπέσουν.
Ξέρει ότι είναι δύσκολο να τους πείσει, αφού η χαρά άλλων θα τους θυμίζει συχνά τα παιδιά τους· λύπη νιώθει κανείς όχι για αγαθά που δεν γνώρισε, αλλά για όσα συνήθισε και έχασε.
Όσοι είναι ακόμη σε ηλικία να κάνουν παιδιά, ας κάνουν υπομονή με την ελπίδα άλλων παιδιών· θα απαλύνουν στο σπίτι τη μνήμη των χαμένων και θα ωφελήσουν την πόλη διπλά, να μην ερημώσει και να είναι ασφαλής.
Δεν μπορεί να αποφασίζει ίσα και δίκαια για τα κοινά όποιος δεν διακινδυνεύει, όπως οι άλλοι, και τα δικά του παιδιά.
Όσοι έχουν περάσει την ακμή τους, ας θεωρούν κέρδος τη ζωή που έζησαν ευτυχισμένοι, ας σκέφτονται ότι όσα μένουν είναι λίγα, και ας ανακουφίζονται με τη δόξα των παιδιών τους.
Μόνο η φιλοτιμία δεν γερνά· στα γηρατειά δεν ευχαριστεί το κέρδος, όπως λένε μερικοί, αλλά η τιμή.
Τι άλλαξε
Αρχίζει η παρηγοριά προς τους οικείους των νεκρών, που συνεχίζεται στο κεφ. 45 με τα παιδιά, τα αδέλφια και τις χήρες.
Πρόσωπα
Περικλής
ο ομιλητής, παρηγορεί τους γονείς των νεκρών
Οι γονείς των νεκρών
παρόντες στην τελετή, αποδέκτες της παρηγοριάς
Οι νεκροί
έλαχαν το πιο ένδοξο τέλος
Οι ηλικιωμένοι γονείς
όσοι πέρασαν την ακμή τους και καλούνται να παρηγορηθούν με τη δόξα των παιδιών
Μερικοί
όσοι λένε ότι στα γηρατειά χαρά δίνει το κέρδος· κατά το σχόλιο, οι γέροι είναι φιλάργυροι
Γιατί ο Περικλής δεν θρηνεί αλλά παρηγορεί τους γονείς;
Γιατί εκείνοι ξέρουν ότι η ζωή είναι γεμάτη μεταβολές της τύχης. Ευτυχισμένοι, λέει, είναι όσοι έλαχαν το πιο ένδοξο τέλος, όπως οι νεκροί, ή την πιο ένδοξη λύπη, όπως οι γονείς τους.
Γιατί ωφελεί την πόλη να αποκτήσουν οι γονείς κι άλλα παιδιά;
Στο σπίτι τα νέα παιδιά θα βοηθήσουν να ξεχαστούν όσοι χάθηκαν, και η πόλη ωφελείται διπλά: δεν ερημώνει και είναι πιο ασφαλής. Όποιος δεν εκθέτει κι αυτός παιδιά στον κίνδυνο δεν μπορεί να αποφασίζει ίσα και δίκαια για τα κοινά.
Τι λέει στους γονείς που είναι ήδη μεγάλοι;
Να θεωρούν κέρδος τα περισσότερα χρόνια που έζησαν ευτυχισμένα, να σκέφτονται ότι όσα μένουν είναι λίγα και να ανακουφίζονται με τη δόξα των παιδιών τους. Μόνο η φιλοτιμία δεν γερνά, και στα γηρατειά χαρά δίνει η τιμή, όχι το κέρδος.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.
Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.