Περικλέους Επιτάφιος, κεφ. 42: ο έπαινος των νεκρών
Ο Περικλής εξηγεί γιατί μίλησε τόσο για την πόλη: ο έπαινός της είναι και έπαινος των νεκρών, που τη στόλισαν με την ανδρεία τους. Ο θάνατός τους στη μάχη φανερώνει και επισφραγίζει την αρετή τους, και κανείς τους δεν δείλιασε από πλούτο ή από φτώχεια.
Β΄ ΛΥΚΕΙΟΥΑΡΧΑΙΑΚΕΦ. 4215 ΛΕΠΤΑ
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Το βιβλίο δεν αντιγράφεται: άνοιξέ το παραπάνω.
Τι έγινε
Ο Περικλής μίλησε εκτενώς για την πόλη για να δείξει ότι ο αγώνας δεν έχει την ίδια αξία για τους Αθηναίους και για όσους δεν έχουν τέτοια αγαθά, και για να στηρίξει σε φανερές αποδείξεις τον έπαινο των νεκρών.
Τα σπουδαιότερα έχουν ειπωθεί: όσα ύμνησε στην πόλη τα στόλισαν οι αρετές αυτών και των όμοιών τους· σε λίγους Έλληνες ο λόγος θα ισοζύγιζε τόσο με τα έργα.
Ο θάνατός τους φανερώνει την αρετή του άντρα, είτε ως πρώτη ένδειξη είτε ως τελική επιβεβαίωση.
Και για όσους υστερούσαν σε άλλα, δίκαιο είναι να μετρά πρώτη η ανδρεία στον πόλεμο για την πατρίδα: έσβησαν το κακό με το καλό και ωφέλησαν το κοινό περισσότερο από όσο το έβλαψαν ως ιδιώτες.
Κανείς δεν δείλιασε: ούτε ο πλούσιος για να συνεχίσει να απολαμβάνει τα αγαθά του, ούτε ο φτωχός με την ελπίδα ότι θα ξεφύγει από τη φτώχεια και θα πλουτίσει.
Θεώρησαν πιο ποθητή την τιμωρία των εχθρών και αυτόν τον κίνδυνο τον ωραιότερο· την αβέβαιη επιτυχία την άφησαν στην ελπίδα, στην πράξη όμως στηρίχτηκαν στον εαυτό τους.
Προτίμησαν να αμυνθούν και να πάθουν παρά να σωθούν υποχωρώντας· απέφυγαν τη ντροπή της δειλίας, άντεξαν με το σώμα τους τη μάχη και έφυγαν στην ακμή της δόξας, όχι του φόβου.
Τι άλλαξε
Ο έπαινος της πόλης (κεφ. 36-41) δένεται με τον έπαινο των νεκρών: η αρετή τους είναι αυτό που έκανε την πόλη άξια επαίνου.
Πρόσωπα
Περικλής
ο ομιλητής, περνά από την πόλη στους νεκρούς
Οι νεκροί
στόλισαν την πόλη με την ανδρεία τους και έπεσαν χωρίς να δειλιάσουν
Οι πλούσιοι και οι φτωχοί νεκροί
κανείς δεν ανέβαλε τον κίνδυνο για τον πλούτο ή με ελπίδα πλουτισμού
Οι εχθροί
η τιμωρία τους ήταν για τους νεκρούς πιο ποθητή από κάθε άλλο αγαθό
Οι άλλοι Έλληνες
σε λίγους από αυτούς ο έπαινος θα ισοζύγιζε με τα έργα
Για να δείξει ότι οι Αθηναίοι δεν αγωνίζονται για τα ίδια με όσους δεν έχουν τέτοια αγαθά, και για να στηρίξει σε φανερές αποδείξεις τον έπαινο των νεκρών. Όσα είπε για την πόλη τα στόλισαν οι αρετές τους.
Πώς ο θάνατος «μηνύει» και «βεβαιοῖ» την αρετή;
Για κάποιους ο θάνατος στη μάχη είναι η πρώτη απόδειξη της ανδρείας τους, για άλλους η τελική επιβεβαίωση. Ακόμη κι όσοι είχαν ελαττώματα στην ιδιωτική ζωή έσβησαν το κακό με το καλό και ωφέλησαν την πόλη περισσότερο από όσο την είχαν βλάψει.
Πώς αντιμετώπισαν οι νεκροί τον κίνδυνο;
Ούτε ο πλούσιος δείλιασε για να χαρεί τον πλούτο του ούτε ο φτωχός ανέβαλε τον κίνδυνο ελπίζοντας να πλουτίσει. Άφησαν στην ελπίδα την αβέβαιη έκβαση, στηρίχτηκαν στον εαυτό τους στη μάχη και προτίμησαν να αμυνθούν και να πεθάνουν παρά να σωθούν υποχωρώντας.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.
Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.