Πάροδος: Διαλογική σκηνή στ. 289-371

Σχεδιάγραμμα

Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Το βιβλίο δεν αντιγράφεται: άνοιξέ το παραπάνω.

Τι έγινε

1. Ο Χορός τη συμβουλεύει υπομονή, όμως η Ελένη απαριθμεί τα βάσανά της, από την παράξενη γέννησή της ως την ομορφιά που της έφερε κακό.
2. Εύχεται να έσβηνε η ομορφιά της σαν χρώμα από άγαλμα, ώστε οι Έλληνες να θυμούνται τα καλά της και όχι τη ντροπή.
3. Παραπονιέται ότι την κακολογούν χωρίς να φταίει, ότι ζει σκλάβα ανάμεσα σε βαρβάρους και ότι χάθηκε η ελπίδα της, ο Μενέλαος.
4. Νιώθει υπεύθυνη για τον θάνατο της μητέρας της, για την ανύπαντρη κόρη της Ερμιόνη και για τα αδέρφια της.
5. Φοβάται ότι στη Σπάρτη δεν θα την αναγνωρίσουν, αφού μόνο ο Μενέλαος ήξερε τα κρυφά σημάδια τους.
6. Αποφασίζει να πεθάνει αντί να παντρευτεί τον Θεοκλύμενο.
7. Σε στιχομυθία η Κορυφαία αμφισβητεί τον Τεύκρο και την πείθει να ρωτήσει τη Θεονόη.

Τι άλλαξε

• Η Ελένη αφήνει τον τάφο και μπαίνει με τον Χορό στο παλάτι. Ο Χορός, που πριν απλώς συμπονούσε, παίρνει πιο ενεργό ρόλο.

Πρόσωπα

Ελένη

η ηρωίδα, που αισθάνεται αθώα και ταυτόχρονα υπεύθυνη για όλα

Χορός και Κορυφαία

οι Ελληνίδες του Χορού και η επικεφαλής τους, που συνομιλεί με την Ελένη

Ερμιόνη

η κόρη της Ελένης, που αναφέρεται εδώ για πρώτη φορά

Λήδα

η μητέρα της Ελένης, που κατά μια παράδοση γέννησε αυγό από την ένωσή της με τον Δία κύκνο

Θεονόη

η μάντισσα κόρη του Πρωτέα, που γνωρίζει τα πάντα

Θεοκλύμενος

ο βασιλιάς που θέλει να παντρευτεί την Ελένη παρά τη θέλησή της

Όροι

τέρας

αμφίσημη αρχαία λέξη που δήλωνε και το θαυμαστό και το τερατώδες

αναίτιος και παναίτιος

αθώα και ταυτόχρονα υπεύθυνη για όλα, εξαιτίας της ομορφιάς της

σημάδια

τρόπος αναγνώρισης δύο προσώπων στην τραγωδία, όπως και στον Όμηρο

Κορυφαία

η επικεφαλής του Χορού, που συνομιλεί με τον ήρωα

αποφθεγματικές εκφράσεις

σύντομες γενικές διαπιστώσεις που διανθίζουν τον ρητορικό λόγο της Ελένης

εξόν

εκτός