Πάροδος: Αμοιβαίον στ. 372-436

Σχεδιάγραμμα

Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Το βιβλίο δεν αντιγράφεται: άνοιξέ το παραπάνω.

Τι έγινε

1. Η Ελένη δέχεται τη συμβουλή και καλεί τις γυναίκες του Χορού να μπουν μαζί της στο παλάτι.
2. Φοβάται τι θα ακούσει και ο Χορός τής ζητά να μην προμαντεύει συμφορές και να έχει ελπίδες.
3. Αναρωτιέται αν ο Μενέλαος βλέπει ακόμη τον ήλιο ή είναι στον Κάτω Κόσμο.
4. Ορκίζεται στον Ευρώτα ότι, αν ο άντρας της χάθηκε, θα αυτοκτονήσει.
5. Ο Χορός αποχωρεί από την ορχήστρα, μία από τις λίγες μεταστάσεις στις τραγωδίες που σώζονται.
6. Στη μονωδία της η Ελένη θρηνεί για την Τροία που χάθηκε για κάτι που δεν έγινε και για τα πένθη Τρώων και Ελλήνων.
7. Συγκρίνει τη μοίρα της με την Καλλιστώ και την κόρη του Μέροπα και τη βρίσκει χειρότερη.

Τι άλλαξε

• Η Ελένη αποχωρεί και η σκηνή μένει άδεια, με μια αίσθηση προσμονής.

Πρόσωπα

Ελένη

η ηρωίδα, που θρηνεί για τις συμφορές που έφερε η ομορφιά της

Χορός

οι Ελληνίδες που την ενθαρρύνουν και φεύγουν για λίγο από την ορχήστρα

Καλλιστώ

παρθένα της Αρκαδίας που κατά τον Ευριπίδη μεταμορφώθηκε σε λέαινα

η κόρη του Μέροπα

Τιτανίδα που η Άρτεμη, οργισμένη για την ομορφιά της, την έκανε ελάφι

Πάρης

ο «τσοπάνης γιος του Πρίαμου»

Όροι

αμοιβαίο

λυρικός διάλογος ανάμεσα στον ήρωα και στον Χορό

μονωδία

τραγούδι που τραγουδά μόνος του ένας ήρωας

μετάσταση

αποχώρηση του Χορού από την ορχήστρα κατά τη διάρκεια της δράσης, σπάνια και για δραματικούς λόγους

τέθριππο

άρμα με τέσσερα άλογα, όπως αυτό με το οποίο ταξίδευε ο Ήλιος κατά τη μυθολογία

αρίφνητο

ατέλειωτο

κόψιμο των μαλλιών

ένδειξη πένθους στην αρχαιότητα