Η έκτη ενότητα παρουσιάζει τον Πλωτίνο, που ακολουθώντας τον Πλάτωνα θεωρεί σκοπό της ζωής την «ομοίωση με τον θεό»: η ψυχή φεύγει από το κακό του αισθητού κόσμου και, μέσω της φρόνησης, της δικαιοσύνης, της ευσέβειας και της κάθαρσης, στρέφεται στο Αγαθό.
Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το
σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο,
έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Σχεδιάγραμμα
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη, γραμμένη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης. Μπορεί να έχει λάθη: πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
Τι έγινε
Ο Πλωτίνος (204/5 έως 270 μ.Χ.), από τη Λυκόπολη της Αιγύπτου, δίδαξε στη Ρώμη στα ελληνικά· είναι ο θεμελιωτής του Νεοπλατωνισμού.
Στις Εννεάδες αρχίζει τη συζήτηση για τις αρετές με την ιδέα του Πλάτωνα ότι για να αποφύγουμε το κακό πρέπει να εξομοιωθούμε με τον θεό.
Στις αρετές που φέρνουν την ομοίωση ο Πλωτίνος προσθέτει την ευσέβεια, που δεν υπάρχει στη λίστα του Πλάτωνα.
Η ομοίωση προϋποθέτει ότι ο θεός είναι ενάρετος· ο θεός αυτός είναι η Ψυχή του κόσμου και ό,τι κυβερνά μέσα της, με θαυμαστή φρόνηση.
Οι ατομικές ψυχές είναι όψεις της Ψυχής του κόσμου· η ένωση γίνεται με την κάθαρση και τις αρετές.
Η ηθική του Πλωτίνου δεν προετοιμάζει για την πράξη αλλά για μια μυστική ένωση με το απόλυτο Εν.
Αλληγορικά, η ψυχή πρέπει να φύγει όπως ο Οδυσσέας από την Κίρκη και την Καλυψώ, για την αληθινή πατρίδα της.
Το Αγαθό είναι αύταρκες, μέτρο και όριο των πάντων και πηγή νου, ουσίας, ψυχής και ζωής.
Ποιο είναι για τον Πλωτίνο το «τέλος» της ανθρώπινης ζωής;
Η ομοίωση με τον θεό (ὁμοίωσις θεῷ), όπως έλεγε και ο Πλάτων. Αφού τα κακά βρίσκονται στον κόσμο μας, η ψυχή πρέπει να «φύγει» από εδώ, και αυτό γίνεται όταν με τη φρόνηση γινόμαστε δίκαιοι, ευσεβείς και γενικά ενάρετοι.
Πού βρίσκεται το κακό κατά τον Πλωτίνο;
Όχι στη νόηση ή στην ψυχή· το κακό ανήκει στην ύλη, στον κόσμο των αισθήσεων, είναι έλλειψη του Αγαθού. Η ψυχή τείνει προς την ύλη, μπορεί όμως να ελευθερωθεί και, μέσω του Νου, να φτάσει στο Εν, το Αγαθό.
Πώς «σμιλεύει» κανείς την ψυχή του;
Όπως ο γλύπτης αφαιρεί, λειαίνει και καθαρίζει το μάρμαρο ώσπου να φανεί ωραίο πρόσωπο, έτσι κι εμείς αφαιρούμε τα περιττά, ισιώνουμε τα στραβά και φωτίζουμε τα σκοτεινά, ώσπου να λάμψει μέσα μας η αρετή. Η ψυχή, όταν γίνει ωραία, ξεπερνά σε ομορφιά κάθε φυσικό τοπίο και κάθε έργο τέχνης.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.
Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.