Δεύτερο άτιτλο ποίημα του Τάκη Καρβέλη από τη συλλογή «Δεν είναι ο περσινός καιρός» (1988): ο ποιητής θέλει να γυρίσει στην παιδική του ηλικία, όταν η θεία Όλγα του ζητούσε να τραγουδήσει, αλλά δεν μπορεί πια.
Γ΄ Λυκείου · Λογοτεχνία · 15 λεπτά
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το
σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο,
έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Σχεδιάγραμμα
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
Τι έγινε
Ο ποιητής κάθεται και περιμένει χωρίς να ξέρει τι, ενώ ένα απόγευμα σβήνει στο σούρουπο και η φωτιά τρίζει.
Νιώθει πως ήρθε η ώρα να ξαναμπεί στην παιδική του «σήραγγα».
Θυμάται τη θεία Όλγα να του ζητά να τραγουδήσει.
Της απαντά ότι δεν μπορεί, αφού όλοι κοιμούνται και τα παράθυρα είναι μανταλωμένα.
Το ποίημα κλείνει με αντιφατικές εικόνες: άνθρωποι που μιλούν αλλά δεν φαίνονται, θόρυβος γύρω, και μια σιωπή σαν πυκνό χιόνι.
Κατά το βιβλίο, το πρώτο τοποθετείται στο παρόν, σε συγκεκριμένο χώρο και χρόνο· το δεύτερο εκφράζει την επιθυμία να γυρίσει στο παιδικό παρελθόν· το τρίτο δείχνει ότι αυτό δεν μπορεί να ξαναζήσει.
Τι ρόλο παίζει η θεία Όλγα;
Η φωνή της, που του ζητά να τραγουδήσει, φέρνει πίσω την ατμόσφαιρα της παιδικής του ηλικίας.
Γιατί ο ποιητής δεν μπορεί να ξανατραγουδήσει;
Γιατί όλοι κοιμούνται και τα παράθυρα είναι κλειστά· γύρω του υπάρχουν φωνές και γέλια, αλλά νιώθει μια σιωπή που δεν σπάει. Ο καιρός εκείνος έχει περάσει.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.
Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.