Άτιτλο ποίημα του Τάκη Καρβέλη από τη συλλογή «Δεν είναι ο περσινός καιρός» (1988): η νεκρή μητέρα «έρχεται» ξανά στη σκέψη του ποιητή, και εκείνος νιώθει ότι ο καιρός της χαράς και του τραγουδιού πέρασε.
Γ΄ Λυκείου · Λογοτεχνία · 15 λεπτά
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το
σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο,
έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Σχεδιάγραμμα
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
Τι έγινε
Το ποίημα κινείται ανάμεσα στο παρόν και στο παρελθόν.
Η μητέρα «έρχεται» ξανά, την ώρα που ο ποιητής πίνει καφέ και καπνίζει· εκείνος διορθώνει ότι την έφερε ο ίδιος.
Η μητέρα κάθεται στη συνηθισμένη της θέση και παρατηρεί ότι τώρα καπνίζει.
Ο ποιητής θέλει να της πει ότι δεν είναι πια ο περσινός καιρός, ότι το τραγούδι του έχει γεράσει.
Το ποίημα κλείνει με εικόνα εσωτερικής ταραχής: μπερδεμένες λέξεις και τεντωμένα νεύρα.