Κατά Φίλωνος §§ 27-30: γιατί δεν υπάρχει νόμος

Σχεδιάγραμμα

Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.

Τι έγινε

1. § 27: ο κατήγορος ακούει ότι ο Φίλων θα πει: αν η απουσία του ήταν αδίκημα, θα υπήρχε ρητός νόμος γι' αυτήν.
2. Απάντηση: δεν γράφτηκε νόμος ακριβώς λόγω του μεγέθους του αδικήματος· κανείς δεν φανταζόταν ότι πολίτης θα το έκανε.
3. § 28: υπάρχει νόμος για όποιον εγκαταλείπει τη θέση του στη μάχη όταν κινδυνεύουν άλλοι· θα ήταν παράλογο να μην υπήρχε για όποιον εγκαταλείπει την πόλη όταν κινδυνεύει η ίδια, αν το είχε προβλέψει κανείς.
4. § 29: οι βουλευτές τίμησαν τους μετοίκους που βοήθησαν τον δήμο πέρα από το καθήκον τους· θα επικρίνονταν αν δεν τιμωρούσαν τον Φίλωνα, που πρόδωσε την πόλη ενάντια στο καθήκον του.
5. Η ελάχιστη τιμωρία που ζητείται είναι η ατιμία της απόρριψης.
6. § 30: οι τιμές στους καλούς και οι ποινές στους κακούς δεν κοιτάζουν τόσο το παρελθόν όσο το μέλλον: παρακινούν σε αρετή και αποτρέπουν από το κακό.
7. Το ίδιο υποστηρίζει ο Λυσίας και στον λόγο Κατά των Σιτοπωλών: η ποινή είναι και παράδειγμα για τους άλλους.

Πρόσωπα

Φίλων

επικαλείται ότι δεν υπάρχει νόμος

οἱ μέτοικοι

βοήθησαν τον δήμο πέρα από το καθήκον

ῥήτωρ ἢ νομοθέτης

κανείς τους δεν προέβλεψε το αδίκημα

Λυσίας

και ο ίδιος μέτοικος, βοήθησε τη δημοκρατία

Όροι

διαρρήδην

ρητώς, σαφώς

παραγίγνομαι

παρευρίσκομαι

γιγνώσκω

εδώ: αποφασίζω, κρίνω

δήπου

βέβαια, υποθέτω

λείπω τὴν τάξιν

εγκαταλείπω τη θέση μου στη μάχη

ἦ

πράγματι, βέβαια

τὸ προσῆκον

το καθήκον, το πρέπον

παρὰ τὸ προσῆκον

αντίθετα από το καθήκον

ἀτιμία

στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων

προθυμοῦμαι

προθυμοποιούμαι

ἐκ παρασκευῆς

από πρόθεση, εκ προμελέτης

μηδ' ἐξ ἑνὸς τρόπου

με κανέναν τρόπο

νομοθετικό κενό

αδίκημα για το οποίο δεν υπάρχει νόμος

παιδευτική ποινή

αποτρέπει και άλλους από το κακό