Σονέτο του Καρυωτάκη από τη συλλογή «Ελεγεία και σάτιρες» (1927): ο ποιητής μιλά για τη γενιά του με τρεις εικόνες, χαλασμένες κιθάρες, εύθραυστες κεραίες, σκόρπιες αισθήσεις, και καταλήγει ότι ακόμη και η ποίηση είναι ένα καταφύγιο που δεν τους ανήκει.
Β΄ ΛΥΚΕΙΟΥΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΕΝΟΤΗΤΑ 220 ΛΕΠΤΑ
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Ποιο είναι το θέμα του ποιήματος «[Είμαστε κάτι...]»;
Η ψυχική διάλυση και ο πόνος μιας γενιάς ποιητών που νιώθουν ανίσχυροι απέναντι στην πραγματικότητα. Ο ποιητής μιλά στο πρώτο πληθυντικό, σαν εκπρόσωπος της γενιάς του.
Ποιες εικόνες χρησιμοποιεί ο Καρυωτάκης;
Στις τρεις πρώτες στροφές, που αρχίζουν με το ίδιο ρήμα, οι άνθρωποι παρουσιάζονται σαν ξεκουρδισμένες κιθάρες που βγάζουν παράφωνους ήχους, σαν κεραίες που υψώνονται στο άπειρο αλλά θα σπάσουν, και σαν σκόρπιες αισθήσεις που δεν μπορούν να συγκεντρωθούν.
Τι μορφή έχει το ποίημα;
Είναι σονέτο, δηλαδή δεκατετράστιχο με δύο τετράστιχες και δύο τρίστιχες στροφές, με μέτρο και ομοιοκαταληξία. Το εισαγωγικό σημείωμα παρατηρεί όμως ότι ο ρυθμός χαλαρώνει για να αποδοθεί το αίσθημα της διάλυσης.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.
Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.