Η Γαλλική επανάσταση και η Ναπολεόντεια περίοδος (1789-1815)
Η κρίση της γαλλικής κοινωνίας και των οικονομικών φέρνει το 1789 την Επανάσταση: τέλος των προνομίων, συνταγματική μοναρχία, δημοκρατία, Τρομοκρατία, Διευθυντήριο και τελικά ο Ναπολέων, ώσπου το Συνέδριο της Βιέννης (1815) επαναφέρει την παλιά τάξη. Οι ιδέες της όμως αλλάζουν την Ευρώπη και αναπτερώνουν τις ελπίδες των Ελλήνων.
Β΄ ΛΥΚΕΙΟΥΙΣΤΟΡΙΑΕΝΟΤΗΤΑ 715 ΛΕΠΤΑ
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το
σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο,
έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Σχεδιάγραμμα
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη, γραμμένη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης. Μπορεί να έχει λάθη: πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
Γιατί
Τα προνόμια του Κλήρου και των Ευγενών και τα βάρη της Τρίτης Τάξης.
Οι αστοί είχαν οικονομική δύναμη αλλά όχι πολιτική εξουσία.
Τα κρατικά ελλείμματα από τις σπατάλες της Αυλής και τους πολέμους.
Οι κακές σοδειές 1785-1789 και η ακρίβεια του ψωμιού.
Τι έγινε
Η Γαλλία του 18ου αιώνα έμενε αριστοκρατική και φεουδαρχική, χωρισμένη σε Κλήρο, Ευγενείς και Τρίτη Τάξη. Οι αστοί είχαν οικονομική δύναμη χωρίς πολιτική, οι αγρότες πλήρωναν βαριούς φόρους, η χώρα δεν εκβιομηχανίστηκε και τα ελλείμματα μεγάλωναν· οι ευγενείς εμπόδισαν τις μεταρρυθμίσεις του Τυργκό και του Νεκέρ.
Για νέους φόρους ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ συγκάλεσε τις Γενικές Τάξεις (5 Μαΐου 1789). Η Τρίτη Τάξη αυτοανακηρύχθηκε Εθνική Συνέλευση, ορκίστηκε στο Σφαιριστήριο να δώσει σύνταγμα και η Συνέλευση έγινε Συντακτική. Στις 14 Ιουλίου ο λαός κατέλαβε τη Βαστίλλη.
Στις 4 Αυγούστου 1789 καταργήθηκαν τα προνόμια και στις 26 Αυγούστου ψηφίστηκε η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων (Ανθρώπου και Πολίτη). Το Σύνταγμα του 1791 έφερε συνταγματική μοναρχία με διάκριση εξουσιών, αλλά ψήφο μόνο σε όσους είχαν περιουσία.
Η Νομοθετική Συνέλευση, με ισχυρούς τους Ζιρονδίνους, βρέθηκε ανάμεσα σε συνωμοσίες ευγενών, πόλεμο με Αυστρία και Πρωσία (1792) και πίεση των αβράκωτων. Μετά την εξέγερση της 10ης Αυγούστου 1792 ο βασιλιάς καθαιρέθηκε, ήρθε η καθολική ψηφοφορία και η νίκη στο Βαλμύ έσωσε την Επανάσταση.
Η Συμβατική κατάργησε τη μοναρχία, εκτέλεσε τον Λουδοβίκο (1793) και στηρίχθηκε στους Ορεινούς. Ο Ροβεσπιέρος και η Επιτροπή Δημόσιας Σωτηρίας επέβαλαν την Τρομοκρατία, ώσπου ο ίδιος καρατομήθηκε (Ιούλιος 1794).
Οι μετριοπαθείς ψήφισαν το Σύνταγμα του 1795 (ψήφος μόνο στους εύπορους, Βουλή και Γερουσία, πενταμελές Διευθυντήριο). Ο Ναπολέων νίκησε τον πρώτο αντιγαλλικό συνασπισμό (Καμποφόρμιο 1797), εκστράτευσε στην Αίγυπτο (1798) και το 1799 ανέτρεψε το Διευθυντήριο με πραξικόπημα.
Ως Πρώτος Ύπατος και από το 1804 αυτοκράτορας, ο Ναπολέων κυριάρχησε στην Ευρώπη. Μετά τη ρωσική εκστρατεία (1812) και τις ήττες σε Λειψία (1813) και Βατερλό (1815) εξορίστηκε στην Αγία Ελένη. Το Συνέδριο της Βιέννης επανέφερε τις απολυταρχίες με αρχές την ισορροπία δυνάμεων και τη νομιμότητα.
Η Επανάσταση έφερε λαϊκή κυριαρχία, δικαιώματα, τον Ναπολεόντειο Κώδικα, εθνικό στρατό, δωρεάν παιδεία, ανεξιθρησκία και την ιδέα του Έθνους ως πηγής της εξουσίας. Στους υπόδουλους Έλληνες ξύπνησε ελπίδες για τον Ναπολέοντα, που χάθηκαν μετά την Αμιένη (1802).
Τι άλλαξε
Τέλος του Παλαιού Καθεστώτος και των φεουδαρχικών δικαιωμάτων.
Λαϊκή κυριαρχία, δικαιώματα του πολίτη, Αστικός Κώδικας (1804).
Η ιδέα του Έθνους κινεί τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα του 19ου αιώνα.
Δωρεάν και υποχρεωτική παιδεία, ανεξιθρησκία, χωρισμός Εκκλησίας και κράτους.
Πρόσωπα
Λουδοβίκος ΙΣΤ΄
βασιλιάς της Γαλλίας, εκτελέστηκε το 1793
Τυργκό
οικονομολόγος με μεταρρυθμίσεις που δεν εφαρμόστηκαν
Νεκέρ
υπουργός οικονομικών, πρότεινε τις Γενικές Τάξεις (1788)
Αβάς Σεγιές
έγραψε το «Τι είναι η Τρίτη Τάξη» (1789)
Μιραμπώ
ευγενής αντιπρόσωπος της Τρίτης Τάξης
Μαρά
δημοσιογράφος, «Ο φίλος του λαού»
Μπρισσό
Ζιρονδίνος, υπέρ του πολέμου (1791)
Δαντόν
μετριοπαθής ηγέτης, πήρε την εκτελεστική εξουσία το 1792
Ροβεσπιέρος
αρχηγός των Ορεινών, ηγέτης της Τρομοκρατίας
Ναπολέων Βοναπάρτης
στρατηγός, Πρώτος Ύπατος, αυτοκράτορας (1804-1815)
Νέλσον
Άγγλος ναύαρχος, νίκησε στο Αμπουκίρ (1798)
Ρήγας Βελεστινλής
ήλπιζε στη βοήθεια του Ναπολέοντα για επανάσταση
Αδαμάντιος Κοραής
συνέδεσε την εκστρατεία στην Αίγυπτο με την τύχη της Ελλάδας
Η κοινωνία ήταν ακόμη χωρισμένη σε τρεις τάξεις: Κλήρος και Ευγενείς είχαν τα προνόμια, η Τρίτη Τάξη μόνο βάρη. Οι αστοί είχαν τον πλούτο αλλά όχι την εξουσία, οι φτωχοί των πόλεων και οι αγρότες υπέφεραν από ακρίβεια και φόρους. Το κράτος είχε ελλείμματα από σπατάλες και πολέμους και οι κακές σοδειές (1785-1789) ανέβασαν στα ύψη την τιμή του ψωμιού.
Τι ήταν η Τρομοκρατία;
Η περίοδος της Επαναστατικής Κυβέρνησης των Ορεινών με επικεφαλής τον Ροβεσπιέρο (από τον Δεκέμβριο του 1793), όταν οι αντίπαλοι εξοντώνονταν με συνοπτικές διαδικασίες. Έληξε τον Ιούλιο του 1794, όταν η Συμβατική έστειλε τον ίδιο τον Ροβεσπιέρο στη λαιμητόμο.
Γιατί οι Έλληνες στήριξαν ελπίδες στον Ναπολέοντα και τι απέγιναν αυτές;
Οι νίκες του και η παρουσία του στα Επτάνησα (1797) και στην Αίγυπτο έκαναν πολλούς, όπως τον Ρήγα και τον Κοραή, να τον δουν ως ελευθερωτή. Μετά τη Συνθήκη της Αμιένης (1802) όμως έγινε προστάτης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι Έλληνες κατάλαβαν ότι έπρεπε να βασιστούν στις δικές τους δυνάμεις.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.
Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.