Ποιοι έκαναν την αρχαία παράσταση: ο ποιητής με τους πολλούς ρόλους του, οι ηθοποιοί με προσωπείο και κοθόρνους, ο χορός με το τραγούδι και την όρχηση, και το αθηναϊκό κοινό που περνούσε όλη τη μέρα στο θέατρο.
Β΄ ΛΥΚΕΙΟΥΑΡΧΑΙΑΕΙΣΑΓΩΓΗ V15 ΛΕΠΤΑ
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Το βιβλίο δεν αντιγράφεται: άνοιξέ το παραπάνω.
Τι έγινε
Ο ποιητής ήταν συγγραφέας, σκηνοθέτης, μουσικός, χορογράφος, σκηνογράφος και στα πρώτα δράματα και ερμηνευτής.
Τους ρόλους τους έπαιζαν επαγγελματίες ηθοποιοί, μόνο άνδρες. Η σκευή ταίριαζε στο πρόσωπο: ποδήρεις χιτώνες για τους βασιλιάδες, με ζωηρά χρώματα στην ευτυχία και σκούρα στη δυστυχία.
Κόθορνοι και παραγεμίσματα έκαναν τους ηθοποιούς ψηλούς και μεγαλόσωμους, και το προσωπείο κάλυπτε το πρόσωπο. Η υποκριτική στηριζόταν σε μεγαλόπρεπες κινήσεις και στη φωνή.
Οι ηθοποιοί απάγγελλαν τα επικά μέρη, ενώ τα λυρικά τα τραγουδούσε ο χορός. Δράματα σε πεζό λόγο δεν υπήρχαν.
Ο χορός τραγουδούσε και χόρευε μιμητικά και συνήθως εξέφραζε την κοινή γνώμη. Έμπαινε από τη δεξιά πάροδο σε ζυγά ή στοίχους, με τον αυλητή μπροστά.
Τις στροφές και τις αντιστροφές ο χορός τις εκτελούσε σε αντίθετες κατευθύνσεις, τις επωδούς ακίνητος. Με τους ηθοποιούς συνήθως μιλούσε μόνο ο κορυφαίος.
Το κοινό (άνδρες, γυναίκες, παιδιά, μέτοικοι, ξένοι) γέμιζε το θέατρο από την 9η του Ελαφηβολιώνα. Οι ραβδούχοι κρατούσαν την τάξη και οι προεδρίες ήταν για τους άρχοντες και τον ιερέα του Διονύσου.
Στον προάγωνα, στο ωδείο, οι θεατές μάθαιναν από πριν τα έργα και τους συντελεστές. Επί τρεις μέρες χειροκροτούσαν ή αποδοκίμαζαν, και στο τέλος της τρίτης ανακοινωνόταν το αποτέλεσμα.
Τι άλλαξε
Η αρχαία παράσταση ήταν αρμονική σύνθεση πολλών τεχνών και έργο πολλών ανθρώπων μαζί.
Πρόσωπα
Θεόδωρος
ηθοποιός, πρωταγωνιστής της Αντιγόνης
Αισχίνης
ρήτορας, έπαιξε ως τριταγωνιστής και αποδοκιμάστηκε από το κοινό
Τειρεσίας
μάντης, ως πρόσωπο φορούσε μάλλινο ένδυμα πάνω από τον χιτώνα
Κ. Κουν
σκηνοθέτης που θεωρεί τον χορό πρωταρχικό στοιχείο του αρχαίου θεάτρου
ιερέας του Διονύσου
καθόταν στην πιο επίσημη, κεντρική έδρα του θεάτρου
Το προσωπείο συνέχιζε τη διονυσιακή παράδοση και έδινε στον ήρωα τον τύπο που ταίριαζε στο έργο. Απομάκρυνε τον θεατή από την καθημερινότητα, και επειδή δεν άφηνε μορφασμούς, ο ηθοποιός έπαιζε με κινήσεις και φωνή.
Υπήρχαν γυναίκες ηθοποιοί στην αρχαιότητα;
Όχι. Τους γυναικείους ρόλους τους έπαιζαν άνδρες.
Τι ήταν το θεωρικό;
Τα χρήματα που έδινε το κράτος στους φτωχούς πολίτες για το εισιτήριο του θεάτρου, ώστε να μπορούν να παρακολουθήσουν τις παραστάσεις.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.
Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.