Κ.Π. Καβάφης, «Νέοι της Σιδώνος 400 μ.Χ.»

Σχεδιάγραμμα

Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.

Τι έγινε

1. Η σκηνή είναι στη Σιδώνα το 400 μ.Χ., εξελληνισμένη πόλη της Φοινίκης και ρωμαϊκή επαρχία· πέντε πλούσιοι, μορφωμένοι νέοι διασκεδάζουν.
2. Ένας ηθοποιός απαγγέλλει επιγράμματα ελληνιστικών ποιητών σε μια αίθουσα γεμάτη αρώματα.
3. Όταν απαγγέλλει το επίγραμμα του τάφου του Αισχύλου, τονίζει ίσως υπερβολικά την ανδρεία και τον Μαραθώνα.
4. Ένα ζωηρό παιδί πετιέται και λέει ότι δεν του αρέσει το τετράστιχο, γιατί μοιάζει με λιποψυχία.
5. Ο νέος απαιτεί από τον δημιουργό να δίνει στο έργο του όλη τη δύναμή του και να το θυμάται ως το τέλος.
6. Κατηγορεί τον Αισχύλο που άφησε έξω τις τραγωδίες του και κράτησε για μνήμη μόνο ότι πολέμησε τον Δάτι και τον Αρταφέρνη.

Πρόσωπα

Κ. Π. Καβάφης

ο ποιητής, Αλεξανδρινός (1863-1933)

ο Σιδώνιος νέος

φανατικός των γραμμάτων, διαμαρτύρεται

ο ηθοποιός

απαγγέλλει επιγράμματα στη γιορτή

Αισχύλος

τραγικός ποιητής, πολέμησε στον Μαραθώνα

Δάτις και Αρταφέρνης

αρχηγοί των Περσών στον Μαραθώνα

Μελέαγρος, Κριναγόρας, Ριανός

ελάσσονες ελληνιστικοί επιγραμματοποιοί

Γρ. Ξενόπουλος

πρώτος παρουσίασε τον Καβάφη στην Αθήνα

Όροι

επίγραμμα

σύντομο ποίημα, εδώ για τάφο

υπέρ το δέον

πάνω από το μέτρο, με υπερβολική έμφαση

λιποψυχία

δειλία, έλλειψη θάρρους

θεατρικότητα

σκηνή με πρόσωπα και διάλογο

διδακτικός τόνος

ο νέος κηρύττει τι πρέπει να γίνεται

πρόσωπα ως σύμβολα

οι ήρωες εκφράζουν στάσεις ζωής

πεζολογικός στίχος

λιτός στίχος, κοντά στον πεζό λόγο

μετατόπιση του χρόνου

το θέμα τοποθετείται σε παλιά εποχή

ψευδοϊστορικά ποιήματα

πλαστά περιστατικά σαν ιστορικά

ιστορικά, φιλοσοφικά, ερωτικά

οι τρεις κατηγορίες των ποιημάτων του

υποβολή

το νόημα δίνεται έμμεσα

αραιογράφηση

το «μόνο» γράφεται αραιά για έμφαση