Υποθετικοί λόγοι. Το πραγματικό και το αντίθετο του πραγματικού
Τι είναι ο υποθετικός λόγος, από ποια δύο μέρη αποτελείται και πώς εκφέρονται τα δύο πρώτα από τα έξι είδη του: το πραγματικό και το αντίθετο του πραγματικού.
Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το
σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο,
έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Σχεδιάγραμμα
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
Τι έγινε
Η υποθετική πρόταση δεν στέκεται μόνη: τη συμπληρώνει πάντα άλλη πρόταση, κατά κανόνα κύρια, και μαζί φτιάχνουν ένα λογικό σύνολο.
Η ενότητα αυτή είναι ο υποθετικός λόγος: υπόθεση (προϋπόθεση) και απόδοση (αποτέλεσμα).
Οι υποθετικοί λόγοι χωρίζονται σε έξι βασικά είδη ανάλογα με τη σημασία του συλλογισμού.
Πραγματικό: εἰ και οριστική οποιουδήποτε χρόνου στην υπόθεση, οποιαδήποτε έγκλιση στην απόδοση.
Αντίθετο του πραγματικού: εἰ και οριστική ιστορικού χρόνου στην υπόθεση, δυνητική οριστική στην απόδοση.
Με απρόσωπο ρήμα ή έκφραση στην απόδοση του αντίθετου του πραγματικού το ἄν συνήθως λείπει.
Η άρνηση της υπόθεσης είναι μή (εἰ μή).
Όροι
υποθετικός λόγος
υπόθεση μαζί με απόδοση
υπόθεση
η υποθετική πρόταση, η προϋπόθεση
απόδοση
η κύρια πρόταση, το αποτέλεσμα
είδη υποθετικών λόγων
έξι βασικά είδη
πραγματικό
εἰ + οριστική οποιουδήποτε χρόνου
απόδοση του πραγματικού
οποιαδήποτε έγκλιση
αντίθετο του πραγματικού
εἰ + οριστική ιστορικού χρόνου
απόδοση αντίθετου πραγματικού
δυνητική οριστική
δυνητική οριστική
οριστική ιστορικού χρόνου + ἄν
απρόσωπο στην απόδοση
το ἄν συνήθως παραλείπεται
ιστορικοί χρόνοι
παρατατικός, αόριστος, υπερσυντέλικος
εἰ μή
αρνητική υπόθεση
Εξάσκηση
Συχνές απορίες
Τι είναι ο υποθετικός λόγος;
Το σύνολο που σχηματίζουν μια υποθετική πρόταση και η πρόταση που τη συμπληρώνει, συνήθως κύρια. Εκφράζει τη σχέση προϋπόθεση ή αίτιο προς συνέπεια ή αποτέλεσμα. Η υποθετική πρόταση λέγεται υπόθεση και η κύρια απόδοση.
Πώς εκφέρεται το πραγματικό;
Στην υπόθεση: εἰ με οριστική, σε όποιον χρόνο. Στην απόδοση: όποια έγκλιση ταιριάζει. Ο ομιλητής παρουσιάζει τη σχέση ως κάτι πραγματικό.
Πώς εκφέρεται το αντίθετο του πραγματικού;
Στην υπόθεση: εἰ με οριστική ιστορικού χρόνου· στην απόδοση: δυνητική οριστική (οριστική ιστορικού χρόνου και ἄν). Αν η απόδοση έχει απρόσωπο ρήμα ή έκφραση, το ἄν συνήθως παραλείπεται.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.