Το προοίμιο του εγκωμίου: ο Ξενοφών ομολογεί ότι είναι δύσκολο να επαινέσει αντάξια τον Αγησίλαο, επαινεί την καταγωγή του από τον Ηρακλή, τη Σπάρτη και το σταθερό πολίτευμά της, και εξηγεί πώς η πόλη τον προτίμησε ως βασιλιά.
Α΄ ΛΥΚΕΙΟΥΑΡΧΑΙΑΜΕΡΟΣ 215 ΛΕΠΤΑ
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το
σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο,
έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Σχεδιάγραμμα
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη, γραμμένη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης. Μπορεί να έχει λάθη: πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
Τι έγινε
Το έργο ανοίγει με αντίθεση: είναι δύσκολο να γραφτεί έπαινος αντάξιος του Αγησιλάου, όμως πρέπει να επιχειρηθεί.
Η ευγένειά του: οι πρόγονοί του μνημονεύονται ένας ένας ως τον Ηρακλή, όλοι βασιλείς.
Η πόλη του δεν είναι τυχαία, αλλά η πιο ένδοξη της Ελλάδας· οι βασιλείς της ηγούνται ηγετών.
Η Σπάρτη δεν ζήλεψε ποτέ τους βασιλείς της και εκείνοι δεν ζήτησαν περισσότερα από όσα πήραν στην αρχή· γι' αυτό η βασιλεία της κράτησε αδιάσπαστη, κάτι που δεν έγινε με κανένα άλλο πολίτευμα.
Ο Λεωτυχίδας και ο Αγησίλαος φιλονίκησαν για τον θρόνο· η πόλη προτίμησε τον Αγησίλαο για τη γενιά και την αρετή του.
Η λέξη αρετή βρίσκεται και στην πρώτη και στην τελευταία φράση του προοιμίου· στην κλασική εποχή το άτομο παίρνει αξία από τη γενιά, την πόλη και το πολίτευμά του.
Τρόποι έκφρασης: αντιθέσεις, συγκρίσεις και ρητορική ερώτηση στο τέλος.
Ξεκινά από την αρετή του ίδιου του Αγησιλάου, περνά στη γενιά του (βασιλείς από βασιλείς, με γενάρχη τον Ηρακλή) και φτάνει στην πατρίδα του, τη Σπάρτη, με το πιο σταθερό πολίτευμα. Κλείνει με ένα δείγμα της αρετής του: την εκλογή του ως βασιλιά.
Τι ιδιαίτερο είχε το πολίτευμα της Σπάρτης;
Ήταν μεικτό: μοναρχικό με τους δύο κληρονομικούς βασιλείς, δημοκρατικό με την Απέλλα και ολιγαρχικό με τη Γερουσία, ενώ οι πέντε έφοροι είχαν μεγάλες εξουσίες. Ο Ξενοφών το επαινεί γιατί ούτε η πόλη προσπάθησε να καταλύσει τη βασιλεία ούτε οι βασιλείς ζήτησαν περισσότερη δύναμη, γι' αυτό διατηρήθηκε χωρίς διακοπή.
Γιατί βασιλιάς έγινε ο Αγησίλαος και όχι ο Λεωτυχίδας;
Όταν πέθανε ο Άγις, ο γιος του Λεωτυχίδας διεκδίκησε τον θρόνο, αλλά θεωρήθηκε νόθος. Η πόλη έκρινε ότι ο Αγησίλαος, αδελφός του Άγι και γιος του Αρχιδάμου, ήταν άψογος και στην καταγωγή και στην αρετή, και τον όρισε βασιλιά (398 π.Χ.).
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.
Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.