Κ.Π. Καβάφης, «Στα 200 π.Χ.»

Σχεδιάγραμμα

Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Το βιβλίο δεν αντιγράφεται: άνοιξέ το παραπάνω.

ΧΡΟΝΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ποίημα του 1931, με δραματικό χρόνο το 200 π.Χ.

Γιατί

• Ο Καβάφης γράφει συχνά για τον ελληνιστικό κόσμο, όχι για την κλασική Ελλάδα.
• Τον ενδιαφέρει η στιγμή πριν από την παρακμή, όταν κανείς δεν την έχει δει ακόμη.

Τι έγινε

1. Ο ομιλητής διαβάζει την επιγραφή του Αλεξάνδρου.
2. Ειρωνεύεται τη Σπάρτη που έμεινε προσκολλημένη στα δικά της.
3. Εξυμνεί τον νέο, απέραντο ελληνικό κόσμο και την Κοινή γλώσσα.
4. Η φωνή του είναι σίγουρη, και εκεί ακριβώς κρύβεται η ειρωνεία.

Τι άλλαξε

• Το ποίημα θέτει το ερώτημα τι σημαίνει να είσαι Έλληνας.
• Η βεβαιότητα του ομιλητή ακυρώνεται από όσα ξέρει ο αναγνώστης.

Όροι

δραματικός μονόλογος

Ποίημα όπου μιλά ένα πρόσωπο, όχι ο ποιητής.

τραγική ειρωνεία

Ο αναγνώστης ξέρει ό,τι το πρόσωπο αγνοεί.