Δημοτικά τραγούδια της ξενιτιάς, "Θέλω να πα στην ξενιτιά", "Ξενιτεμένο μου πουλί"

Σχεδιάγραμμα

Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Το βιβλίο δεν αντιγράφεται: άνοιξέ το παραπάνω.

Γιατί

• Η μετανάστευση ήταν από τα αρχαία χρόνια ως τον εικοστό αιώνα συχνό φαινόμενο της ελληνικής ζωής και γεννούσε νοσταλγία.

Τι έγινε

1. «Θέλω να πα στην ξενιτιά»: ο ξενιτεμένος ήθελε να λείψει τριάντα μέρες, αλλά η ξενιτιά τον «γέλασε» και έμεινε τριάντα χρόνια.
2. Παρακαλά την ξενιτιά να μην τον αρρωστήσει, γιατί ο άρρωστος χρειάζεται μάνα, αδερφή, συγγενείς και σπίτι.
3. Όσο είναι γερός όλοι τον αγαπούν· όταν αρρωσταίνει βαριά, ποθεί νερό, μήλα και σταφύλια από τον τόπο του.
4. «Ξενιτεμένο μου πουλί»: η γυναίκα δεν ξέρει τι να στείλει στον ξενιτεμένο, αφού μήλο, τριαντάφυλλο, σταφύλι και κυδώνι χαλάνε.
5. Ακόμα και το μαντίλι με τα δάκρυά της θα καιγόταν από τα καυτά δάκρυα.
6. Ξυπνά τα χαράματα, κοιτάζει τις γειτόνισσες με τα μωρά τους και μπαίνει μέσα να κλάψει.

Πρόσωπα

ο ξενιτεμένος

μιλά στο πρώτο τραγούδι για τους καημούς του στα ξένα

η αγαπημένη του ξενιτεμένου

μιλά στο δεύτερο τραγούδι για τη θλίψη της

Όροι

νοσταλγία

ο πόθος του γυρισμού· από το «νόστος» και το «άλγος»

προβοδίζω

δίνω αποχαιρετιστήριο δώρο

σέπεται

σαπίζει

μαραγκιάζει

μαραίνεται

ταχταρίζουν

χορεύουν στην αγκαλιά

σχήμα αντίθεσης

το βιβλίο ζητά να το βρούμε στην πρώτη ενότητα του «Ξενιτεμένο μου πουλί»

σχήμα επανάληψης

το βιβλίο ζητά να το βρούμε, π.χ. «Τι να σου στείλω, ξένε μου» λέγεται δύο φορές