Ποίημα του Κ.Π. Καβάφη γραμμένο το 1912: ο ποιητής λέει τι αγαπά σε μια ελληνορθόδοξη εκκλησία, και η λαμπρότητα της λειτουργίας τού θυμίζει την ένδοξη εποχή του Βυζαντίου.
Β΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΕΝΟΤΗΤΑ 415 ΛΕΠΤΑ
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Το 1912. Αναφέρεται στην ελληνορθόδοξη εκκλησιαστική τελετουργία, που θυμίζει στον Αλεξανδρινό ποιητή την ένδοξη εποχή του Βυζαντίου.
Τι σημαίνει «Βυζαντινισμός» στο ποίημα;
Την ακμή και τη λαμπρότητα του Βυζαντίου. Εκεί καταλήγει ο νους του ποιητή όταν βρίσκεται μέσα στην εκκλησία.
Ποια στοιχεία της εκκλησίας αναφέρει ο Καβάφης;
Τα εξαπτέρυγα, τα ασημένια σκεύη, τα κηροπήγια, τα φώτα, τις εικόνες και τον άμβωνα, αλλά και τα θυμιάματα, τις ψαλμωδίες και τους ιερείς με τα λαμπρά τους άμφια.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.
Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.