Ποίημα του Γιώργου Σαραντάρη γραμμένο το 1940: ένα πρωινό ξύπνημα όπου η θάλασσα, ο ουρανός και ο ήλιος γεμίζουν τους ανθρώπους με καινούρια ματιά και χαρά, τόσο που η μέρα μοιάζει να μην χωρά πουθενά.
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο κεφάλαιο και γύρνα για το σχεδιάγραμμα.
Άνοιγμα βιβλίου ↗Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο, έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
ΠΑΙΞΕ ΤΟΤηλεπαιχνίδι · Η Σκάλα · Η Τελεία · Κρεμάλα · Ζευγάρια · όλα με την ύλη αυτού του μαθήματος.
Το 1940. Περιστρέφεται γύρω από τις πιο χαρακτηριστικές εικόνες του ελληνικού και μεσογειακού τοπίου: θάλασσα, ουρανό και ήλιο.
Μαίανδροι είναι γεωμετρικά σχήματα. Εδώ η λέξη είναι μεταφορική: η μέρα έχει μαιάνδρους όπως η θάλασσα έχει κύματα.
Η μέρα που ξύπνησαν μεγαλώνει τόσο, που ο ήλιος δεν μπορεί ούτε να τη μετρήσει ούτε να τη χωρέσει.