Ανάλογα με τα συμφραζόμενα και το ρήμα, κάθε χρόνος της οριστικής μπορεί να πάρει ειδική σημασία. Η ενότητα παρουσιάζει τις ιδιαίτερες σημασίες του ενεστώτα, του παρατατικού, του μέλλοντα, του αορίστου, του παρακειμένου, του υπερσυντελίκου και του συντελεσμένου μέλλοντα.
Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το
σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο,
έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Σχεδιάγραμμα
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
Τι έγινε
Ο ενεστώτας μπορεί να είναι γνωμικός (σε γνωμικά και παροιμίες), βουλητικός ή αποπειρατικός («θέλω να», «προσπαθώ να»), ιστορικός ή δραματικός, αποτελεσματικός (με σημασία παρακειμένου, π.χ. ἥκω, οἴχομαι) και μελλοντικός (για κάτι σίγουρο).
Ο παρατατικός μπορεί να είναι βουλητικός ή αποπειρατικός, αποτελεσματικός (ισοδυναμεί με υπερσυντέλικο) και εναρκτικός (η αρχή μιας πράξης).
Ο μέλλοντας μπορεί να είναι γνωμικός, βουλητικός, δυνητικός, να δείχνει κάτι αναγκαίο σε ερωτήσεις ή να είναι προστακτικός, μια ευγενική προσταγή.
Ο αόριστος μπορεί να είναι γνωμικός, εναρκτικός (ἐνόσησα, ἐδάκρυσα), μελλοντικός (κάτι βέβαιο σαν να έγινε ήδη) και προτρεπτικός σε ερωτήσεις με τί οὐ.
Ο παρακείμενος μπορεί να είναι γνωμικός, μελλοντικός (το αναπόφευκτο) και ενεστωτικός (οἶδα, μέμνημαι).
Ο υπερσυντέλικος είναι αποτελεσματικός ή χρησιμοποιείται αντί παρατατικού· ο συντελεσμένος μέλλοντας μπαίνει κάποτε αντί μέλλοντα.