Ταξιδιωτικό κείμενο του Κώστα Ουράνη από το βιβλίο του για την Ισπανία. Ο συγγραφέας παρουσιάζει την Ανδαλουσία σαν μια ζωηρή γυναίκα του λαού, που στην αρχή σου φαίνεται κοινή αλλά σιγά σιγά σε μαγεύει, και τελειώνει με το θρύλο του Βοαβδίλ, του τελευταίου Άραβα βασιλιά της Γρενάδας.
Α΄ Γυμνασίου · Λογοτεχνία · Ενοτητα 7 · 15 λεπτά
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το
σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο,
έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Σχεδιάγραμμα
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
Τι έγινε
Ο συγγραφέας συγκρίνει την Καστίλλη με μια περήφανη, απομονωμένη αρχόντισσα και την Ανδαλουσία με μια ζωντανή, γοητευτική γυναίκα του λαού.
Στην αρχή ο επισκέπτης βλέπει τα αρνητικά: τα βρόμικα παιδάκια, τα στενά σοκάκια, τη μυρωδιά του ταγγού λαδιού, τους ανθρώπους που ζουν σε σπηλιές.
Σιγά σιγά όμως η γοητεία της δουλεύει σαν μαγικό φίλτρο και ο επισκέπτης δεν θέλει να ξεφύγει.
Σε μια μακριά απαρίθμηση εικόνων υμνεί τα πάτιος, τις καστανιέτες, τα λουλούδια, τις λιτανείες, τις ταυρομαχίες και τα αραβικά παλάτια.
Θυμίζει ότι η Ανδαλουσία πήρε από τους Άραβες το αίμα και το πάθος της και ότι εκείνοι άφησαν πίσω τους ονειρεμένα παλάτια.
Αφηγείται το θρύλο του Βοαβδίλ που έκλαψε στο βράχο «Suspiro del Moro» φεύγοντας από τη Γρενάδα.
Τι άλλαξε
Κάθε ταξιδιώτης που αφήνει την Ανδαλουσία νιώθει σαν εκθρονισμένος βασιλιάς, γεμάτος απαρηγόρητη λύπη.
Πρόσωπα
Κώστας Ουράνης
ο συγγραφέας, φύση φιλοπερίεργη και μελαγχολική, που έγραψε ταξιδιωτικά βιβλία· το κείμενο είναι από το «Ταξίδια: Ισπανία»
Βοαβδίλ
ο τελευταίος βασιλιάς των Αράβων στη Γρενάδα, που έκλαψε όταν την άφηνε
η μητέρα του Βοαβδίλ
τον κατηγορεί σκληρά ότι δεν υπερασπίστηκε τη Γρενάδα
η κόμισσα ντε Νουάγι
λέει ότι με την Ανδαλουσία απατάς ακόμη κι αυτό που αγαπάς
Όροι
προσωποποίηση
όταν δίνουμε σε έναν τόπο ή πράγμα ανθρώπινα χαρακτηριστικά, όπως η Ανδαλουσία παρουσιάζεται σαν γυναίκα
πληβεία
ταπεινής καταγωγής, γυναίκα του λαού
διαχυτικότητα
θερμή και εκδηλωτική συμπεριφορά
τρωγλοδύτες
κάτοικοι σπηλαίων
πάτιος
εσωτερικές αυλές
καστανιέτες
μικρά ξύλινα κρόταλα που δίνουν ρυθμό στο χορό
αναβρυτήρια
συντριβάνια
σομπρέρο
ψάθινο, πλατύγυρο καπέλο
να τη διαφεντέψεις
να την προστατέψεις, να την υπερασπίσεις
εκθρονισμένος
διωγμένος από το θρόνο του
Εξάσκηση
Συχνές απορίες
Με ποιον τρόπο παρουσιάζει ο Ουράνης την Ανδαλουσία;
Την προσωποποιεί σε μια νέα γυναίκα του λαού, μελαψή, με φλογερό βλέμμα, που αγαπά τη ζωή, το χορό και το τραγούδι. Την αντιπαραθέτει στην Καστίλλη, που μοιάζει με αυστηρή και μελαγχολική αρχόντισσα.
Ποιος είναι ο θρύλος του Βοαβδίλ;
Σε ένα βράχο της Γρενάδας, που τον λένε «Suspiro del Moro», λένε ότι κάθισε κι έκλαψε ο Βοαβδίλ, ο τελευταίος βασιλιάς των Αράβων, όταν έφευγε για πάντα. Η μητέρα του τού είπε σκληρά να κλαίει σαν γυναίκα, αφού δεν μπόρεσε να την υπερασπίσει σαν άντρας.
Τι νιώθει ο συγγραφέας όταν φεύγει από την Ανδαλουσία;
Λέει ότι κάθε ταξιδιώτης που φεύγει είναι σαν τον Βοαβδίλ στο βράχο του: αναστενάζει για την ομορφιά που αφήνει και νιώθει την απαρηγόρητη λύπη ενός βασιλιά που έχασε το θρόνο του.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.