Γιώργος Θεοτοκάς, «Ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου 1940»
Απόσπασμα από το προσωπικό ημερολόγιο του Γιώργου Θεοτοκά, γραμμένο την ίδια μέρα που ξέσπασε ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος. Ο συγγραφέας καταγράφει τι ένιωσε ο ίδιος και πώς αντέδρασαν οι Αθηναίοι μόλις έμαθαν το νέο.
Α΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΕΝΟΤΗΤΑ 515 ΛΕΠΤΑ
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Το βιβλίο δεν αντιγράφεται: άνοιξέ το παραπάνω.
ΧΡΟΝΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ 28 Οκτωβρίου 1940, Κηφισιά και Αθήνα
Τι έγινε
Ο αφηγητής ξυπνά στην Κηφισιά με τις καμπάνες που αναγγέλλουν τον πόλεμο και τον πρώτο συναγερμό. Η μέρα του μοιάζει γιορτινή και περιμένει βομβαρδισμό ως το μεσημέρι.
Στο δρόμο για το λεωφορείο μια γριά πρόσφυγα, πανικόβλητη, του μιλά για την καταστροφή της Σμύρνης.
Στο λεωφορείο οι επιβάτες μιλούν ήρεμα για τον πόλεμο. Όταν βλέπει νεαρούς στρατιώτες να φεύγουν τραγουδώντας, συγκινείται και δύο γυναίκες κλαίνε.
Στο κέντρο της Αθήνας ο κόσμος κινείται με έξαψη αλλά χωρίς φόβο, και ο αφηγητής νιώθει περήφανος για την αυτοπειθαρχία του.
Νέοι διαδηλωτές σπάζουν τα γραφεία της ιταλικής αεροπορικής εταιρείας Ala Litoria, και ο ενθουσιασμός τους περνά και σ' εκείνον.
Η Αθήνα παίρνει όψη μεγάλης εθνικής γιορτής, με πλήθη, σημαίες και μουσικές.
Τι άλλαξε
Ο αφηγητής βλέπει να ξυπνά το ελληνικό φιλότιμο και νιώθει για πρώτη φορά στη ζωή του τέτοια ομόνοια στον τόπο.
Πρόσωπα
Γιώργος Θεοτοκάς
ο συγγραφέας και αφηγητής· το κείμενο είναι από τα «Τετράδια Ημερολογίου 1939-1953»
η γριά προσφυγίνα
μαγείρισσα που τρέχει στον Πειραιά να δει τα παιδιά της και θυμάται τη Σμύρνη
Αλέκος Καλοβιδούρης
δικηγόρος, στενός φίλος και συνεργάτης του συγγραφέα
Όροι
ημερολόγιο
προσωπικές σημειώσεις γραμμένες την ίδια μέρα, εδώ αυθεντική μαρτυρία «εν θερμώ»
Τι είδους κείμενο είναι το «Ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου 1940»;
Είναι σελίδα από το προσωπικό ημερολόγιο του Θεοτοκά, μια αυθεντική μαρτυρία γραμμένη την ίδια μέρα που άρχισε ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος.
Πώς αντιδρούν οι άνθρωποι όταν μαθαίνουν για τον πόλεμο;
Μια γριά πρόσφυγα πανικοβάλλεται και θυμάται την καταστροφή της Σμύρνης, οι επιβάτες του λεωφορείου μιλούν με ψυχραιμία και κάποτε με ευθυμία, και δύο γυναίκες κλαίνε βλέποντας τους νέους στρατιώτες. Στο κέντρο ο κόσμος είναι γενναίος και εύθυμος και οι νέοι διαδηλώνουν με σημαίες και μουσικές.
Τι κάνει τον αφηγητή να νιώθει περηφάνια;
Νιώθει ότι ανήκει σε ένα σύνολο που δεν έχασε την αυτοπειθαρχία του. Βλέπει ενθουσιασμό, φιλότιμο και μια εθνική ενότητα που λέει ότι τη νιώθει για πρώτη φορά στη ζωή του.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.
Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.