Ρήματα της Β΄ συζυγίας (σε -μι)

Σχεδιάγραμμα

Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.

Τι έγινε

1. Τα ρήματα σε -μι χωρίζονται σε συμφωνόληκτα (δείκνυμι) και φωνηεντόληκτα (ἵστημι).
2. Τα συμφωνόληκτα παίρνουν πρόσφυμα -νυ- στον ενεστώτα και παρατατικό· τα σιγμόληκτα λήγουν σε -ννυμι (σβέννυμι, κεράννυμι).
3. Η διαφορά τους από τα ρήματα σε -ω περιορίζεται σε ενεστώτα και παρατατικό· τους άλλους χρόνους τους σχηματίζουν όπως τα βαρύτονα, χωρίς το -νυ-.
4. Τα φωνηεντόληκτα παίρνουν ενεστωτικό αναδιπλασιασμό με ι και έχουν ισχυρό θέμα με μακρό φωνήεν (στη-, θη-, ἡ-, δω-) και αδύνατο με βραχύ (στα-, θε-, ἑ-, δο-).
5. Ορισμένοι τύποι του τίθημι και του ἵημι κλίνονται σαν τα σε -έω (ἐτίθεις) και του δίδωμι σαν τα σε -όω (ἐδίδουν).
6. Ο αόριστος β΄ ἔστην έχει προστακτική στῆθι· τα ἔθηκα, ἧκα, ἔδωκα έχουν κ στα ενικά της οριστικής και τα άλλα από το αδύνατο θέμα.
7. Οι υπόλοιποι χρόνοι σχηματίζονται σαν τα φωνηεντόληκτα σε -ω· στα σύνθετα με πρόθεση ο τόνος της προστακτικής ανεβαίνει (ἀνάστηθι, ἀπόδοτε).
8. Υπάρχουν και άλλα φωνηεντόληκτα σε -μι: πίμπλημι, πίμπρημι, ὀνίνημι, και κατά το ἵσταμαι κλίνεται και το κρέμαμαι.

Όροι

συμφωνόληκτα σε -μι

πρόσφυμα -νυ-, π.χ. δείκνυμι

-ννυμι

σιγμόληκτα, π.χ. σβέννυμι

ὄμνυμι

ορκίζομαι

ζεύγνυμι

βάζω στο ζυγό

ενεστωτικός αναδιπλασιασμός

αρχικό σύμφωνο και ι, π.χ. δι-

ἵστημι

στήνω

τίθημι

θέτω

ἵημι

ρίχνω

δίδωμι

δίνω

ισχυρό θέμα

μακρό φωνήεν, π.χ. στη-, δω-

αδύνατο θέμα

βραχύ φωνήεν, π.χ. στα-, δο-

ἔστην

αόριστος β΄ του ἵστημι

στῆθι

προστακτική με κατάληξη -θι

ἔθηκα, ἔδωκα

αόριστος με κ αντί για σ

ἐδίδουν

παρατατικός σαν τα σε -όω

πίμπλημι

γεμίζω, με ευφωνικό μ

ὀνίνημι

ωφελώ