Ο Νικηφόρος Βρεττάκος κοιτάζει τα γόνατα του Ιησού πάνω στον σταυρό και θυμάται μέσα από αυτά στιγμές της ζωής του: βρέφος που μπουσουλά, έφηβος που πριονίζει ξύλο, μια νύχτα στο Όρος των Ελαιών, τρυφερότητα προς τα παιδιά.
Ε΄ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΕΝΟΤΗΤΑ 715 ΛΕΠΤΑ
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Ποιες ανθρώπινες στιγμές του Ιησού θυμίζει το ποίημα;
Βρέφος δέκα μηνών που μπουσουλά γύρω από το κόκκινο φουστάνι της μάνας του, έφηβο που γονατίζει για να πριονίσει ξύλο κέδρου, και τη νύχτα στο Όρος των Ελαιών. Τέλος, τον Ιησού που καθίζει τα παιδιά στα γόνατά του.
Πού φαίνεται η θεία φύση του Ιησού στο ποίημα;
Στο τέλος, όπου απλώνει το «απέραντο χέρι του» και προσφέρει στα παιδιά ένα λουλουδάκι κομμένο από τον πλούτο του σύμπαντος. Η εικόνα δείχνει κάποιον που κρατά όλο τον κόσμο.
Τι σημαίνει ότι τα γόνατα «προβάτιζαν»;
Ότι το μωρό προσπαθούσε να περπατήσει και μπουσουλούσε. Ο ποιητής το λέει για τον Ιησού βρέφος δέκα μηνών, που έπαιζε γύρω από τη μάνα του.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.
Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.