απορία; ΟΤΑΝ ΕΧΕΙΣ ΑΠΟΡΙΑ
3.5

Η συνάρτηση F(x) = ∫(α→x) f(t)dt

Η συνάρτηση F(x) = ∫(α→x) f(t)dt ως παράγουσα μιας συνεχούς f, το θεμελιώδες θεώρημα του ολοκληρωτικού λογισμού και ο υπολογισμός ορισμένων ολοκληρωμάτων με παράγουσες.

Γ΄ Λυκείου · Μαθηματικά · Ενοτητα 3 · 15 λεπτά

Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.

Άνοιγμα βιβλίου ↗

Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο, έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.

Σχεδιάγραμμα

Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.

Τι έγινε

  1. Ο υπολογισμός ενός ολοκληρώματος από τον ορισμό είναι κοπιαστικός· το θεμελιώδες θεώρημα δίνει άλλο δρόμο.
  2. Αν η f είναι συνεχής σε διάστημα Δ και α ∈ Δ, η F(x) = ∫(α→x) f(t)dt είναι παράγουσα της f στο Δ: (∫(α→x) f(t)dt)′ = f(x).
  3. Θεμελιώδες θεώρημα: f συνεχής στο [α, β], G παράγουσα της f ⇒ ∫(α→β) f(t)dt = G(β) − G(α).
  4. Η απόδειξη: G(x) = F(x) + c, για x = α βρίσκουμε c = G(α), και για x = β προκύπτει το αποτέλεσμα.
  5. Η διαφορά G(β) − G(α) γράφεται σύντομα [G(x)] από α ως β.
  6. Κατά παράγοντες: ∫(α→β) fg′dx = [fg] από α ως β − ∫(α→β) f′g dx.
  7. Με αλλαγή μεταβλητής: ∫(α→β) f(g(x))g′(x)dx = ∫(u₁→u₂) f(u)du, όπου u = g(x), u₁ = g(α), u₂ = g(β).

Όροι

F(x) = ∫(α→x) f(t)dt, f συνεχής
παράγουσα της f στο Δ
(∫(α→x) f(t)dt)′
f(x)
θεμελιώδες θεώρημα ολοκλ. λογισμού
∫(α→β) f(t)dt = G(β) − G(α)
G στο θεμελιώδες θεώρημα
παράγουσα της f στο [α, β]
[G(x)] από α ως β
G(β) − G(α)
κατά παράγοντες (ορισμένο)
[fg] από α ως β − ∫(α→β) f′g dx
αλλαγή μεταβλητής
u = g(x), du = g′(x)dx
νέα όρια στην αλλαγή μεταβλητής
u₁ = g(α), u₂ = g(β)
σύνδεση διαφορικού και ολοκληρωτικού
μέσω της F(x) = ∫(α→x) f(t)dt
συνεχής f σε διάστημα
έχει παράγουσα, την ∫(α→x) f(t)dt

ΠΑΙΞΕ ΤΟΑριθμοί · Τηλεπαιχνίδι · Η Σκάλα · Η Τελεία · Κρεμάλα · όλα με την ύλη αυτού του μαθήματος.

Ασκήσεις με λύσεις

Κάθε άσκηση διορθώνεται μόλις απαντήσεις και δείχνει πώς βγαίνει η σωστή απάντηση. Οι ασκήσεις φτιάχνονται για αυτή την ενότητα κάθε φορά από την αρχή. Δεν είναι οι λύσεις των ασκήσεων του σχολικού βιβλίου.

Συχνές απορίες

Τι λέει το θεμελιώδες θεώρημα του ολοκληρωτικού λογισμού;

Αν η f είναι συνεχής στο [α, β] και G μια παράγουσά της εκεί, τότε ∫(α→β) f(t)dt = G(β) − G(α). Έτσι υπολογίζουμε ολοκληρώματα χωρίς τον ορισμό.

Γιατί εισάγεται η συνάρτηση F(x) = ∫(α→x) f(t)dt;

Γιατί για συνεχή f σε διάστημα Δ είναι μια παράγουσα της f, F′(x) = f(x), και με αυτήν αποδεικνύεται το θεμελιώδες θεώρημα, που συνδέει διαφορικό και ολοκληρωτικό λογισμό.

Πώς γράφεται η ολοκλήρωση κατά παράγοντες σε ορισμένο ολοκλήρωμα;

∫(α→β) f(x)g′(x)dx = [f(x)g(x)] από α ως β − ∫(α→β) f′(x)g(x)dx, με f′, g′ συνεχείς στο [α, β].

Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.

Είσαι εκπαιδευτικός; Ανάρτησέ το στο Google Classroom ↗

Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.