Γιατί χρειάστηκαν οι μιγαδικοί αριθμοί, πώς ορίζεται το σύνολο ℂ με το i (i² = −1), πότε δύο μιγαδικοί είναι ίσοι και πώς παριστάνονται στο μιγαδικό επίπεδο.
Γ΄ Λυκείου · Μαθηματικά · Ενοτητα Α2 · 15 λεπτά
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το
σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο,
έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Σχεδιάγραμμα
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
Τι έγινε
Το ℂ είναι υπερσύνολο του R με τις ίδιες πράξεις και ιδιότητες και ένα στοιχείο i με i² = −1.
Κάθε μιγαδικός γράφεται με μοναδικό τρόπο ως z = α + βi, με α, β πραγματικούς.
Το α είναι το πραγματικό μέρος Re(z) και το β το φανταστικό μέρος Im(z)· ο βi λέγεται φανταστικός αριθμός.
Ισότητα: α + βi = γ + δi ⇔ α = γ και β = δ.
Στο ℂ δεν ορίζεται διάταξη όπως στο R.
Ο z = α + βi αντιστοιχεί στο σημείο M(α, β), την εικόνα του· ο x′x είναι ο πραγματικός άξονας και ο y′y ο φανταστικός.
Ο z παριστάνεται και με τη διανυσματική ακτίνα OM του σημείου M(α, β).
Κάθε άσκηση διορθώνεται μόλις απαντήσεις και δείχνει πώς βγαίνει η σωστή απάντηση. Οι ασκήσεις φτιάχνονται για αυτή την ενότητα κάθε φορά από την αρχή. Δεν είναι οι λύσεις των ασκήσεων του σχολικού βιβλίου.
Συχνές απορίες
Πότε δύο μιγαδικοί αριθμοί είναι ίσοι;
α + βi = γ + δi αν και μόνο αν α = γ και β = δ. Ειδικά α + βi = 0 σημαίνει α = 0 και β = 0.
Μπορούμε να συγκρίνουμε μιγαδικούς με < και >;
Όχι. Οι πράξεις και οι ιδιότητές τους περνούν από το R στο ℂ, η διάταξη όμως δεν μεταφέρεται.
Πώς προέκυψαν οι μιγαδικοί αριθμοί;
Από την επίλυση εξισώσεων 3ου βαθμού: ο τύπος των del Ferro και Tartaglia έδινε τετραγωνικές ρίζες αρνητικών ακόμη και για πραγματικές ρίζες, και ο Bombelli έδειξε ότι οι πράξεις με αυτές καταλήγουν σωστά.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.