Πώς λύνονταν γραμμικά συστήματα από την αρχαία Κίνα και τον Διόφαντο ως τον Leibniz και τον Cramer, και πώς οι ορίζουσες προηγήθηκαν ιστορικά των πινάκων.
Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ15 ΛΕΠΤΑ
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το
σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο,
έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Σχεδιάγραμμα
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη, γραμμένη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης. Μπορεί να έχει λάθη: πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
Τι έγινε
Μια κινεζική συλλογή του 3ου αιώνα π.Χ., τα «Εννέα κεφάλαια στη μαθηματική τέχνη», λύνει σύστημα 3 x 3 με τοποθέτηση αριθμών σε στήλες άβακα, μέθοδο πολύ κοντά στις σημερινές γραμμοπράξεις.
Ο Διόφαντος, στα «Αριθμητικά», λύνει προβλήματα που ανάγονται σε γραμμικά συστήματα, εισάγοντας βοηθητικό άγνωστο για το άθροισμα των ζητούμενων.
Ο Leibniz σε επιστολή του 1693 προς τον l'Hospital γράφει τους συντελεστές με διπλούς δείκτες και φτάνει στη συνθήκη που σήμερα εκφράζεται με μηδενισμό ορίζουσας.
Ο MacLaurin (1729) λύνει πρώτος συστήματα με ορίζουσες· η μέθοδος πήρε το όνομα του Cramer (1750).
Ο Gauss χρησιμοποιεί τον όρο determinantem το 1801, ο Cauchy (1815) δίνει την πρώτη συστηματική θεωρία, ο Cayley (1841) εισάγει τις δύο κάθετες γραμμές.
Ο Sylvester εισάγει τον όρο matrix (1850) και ο Cayley αναπτύσσει τη θεωρία των πινάκων (1855, 1858), ορίζοντας τον πολλαπλασιασμό από τη διαδοχή μετασχηματισμών.
Ο Heisenberg (1925) χρησιμοποιεί πίνακες στην κβαντική μηχανική.
Πρόσωπα
Διόφαντος
Έλληνας μαθηματικός της Αλεξανδρινής περιόδου, «Αριθμητικά»