Ποίημα του Λευτέρη Πούλιου από τη συλλογή «Το αλληγορικό σχολείο» (1978): ο ποιητής επισκέπτεται την Κύπρο μετά την εισβολή και ζει τον πόνο της ανάμεσα στους νεκρούς και τους αγνοούμενους.
Γ΄ Λυκείου · Λογοτεχνία · 15 λεπτά
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το
σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο,
έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Σχεδιάγραμμα
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
Τι έγινε
Το ποίημα ανήκει στη συλλογή «Το αλληγορικό σχολείο» (1978).
Λίγο μετά την τουρκική εισβολή, όπως σημειώνει το βιβλίο, ο ποιητής επισκέπτεται την Κύπρο.
Η Κύπρος προσωποποιείται: τον καλεί να ακούσει τη μουσική της και να θάψει εκεί τη δική του, την παράχορδη.
Βλέπει πόνο πίσω από βιτρίνες και παρομοιάζει τη Λευκωσία με σπασμένη χορδή βιολιού.
Στο ξενοδοχείο οι ψυχές των νεκρών τον τυλίγουν και τα βήματα των αγνοουμένων τον κινούν.
Στο τέλος φωτογραφίζει στις ακτές την αιώνια γέννηση της Αφροδίτης.
Πόνο κρυμμένο πίσω από βιτρίνες γεμάτες απελπισία και τη Λευκωσία σαν σπασμένη χορδή βιολιού. Τη νύχτα νιώθει γύρω του τις ψυχές των σκοτωμένων και τα βήματα των αγνοουμένων.
Ποιες μυθολογικές και ιστορικές αναφορές υπάρχουν;
Ιστορικές: οι σκοτωμένοι και οι αγνοούμενοι μετά την τουρκική εισβολή του καλοκαιριού του 1974. Μυθολογική: η αιώνια γέννηση της Αφροδίτης στις ακτές του νησιού, που ο ποιητής «φωτογραφίζει».
Πώς τελειώνει το ποίημα;
Ο ποιητής λέει ότι έζησε τη θλιμμένη γη και φωτογράφισε στις ακτές της τη γέννηση της Αφροδίτης: η ομορφιά επιμένει μέσα στον πόνο.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.
Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.