Ντ. Χριστιανόπουλος, «Δημάς»

Σχεδιάγραμμα

Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.

Τι έγινε

1. Σε αυτή τη συλλογή ο ποιητής δανείζεται πρόσωπα από τα πρώτα χριστιανικά χρόνια και την αρχαιότητα για να μιλήσει για το σήμερα.
2. Το ποίημα έχει μορφή επιστολής του Δημά προς τον Παύλο, που είναι δεμένος στη Ρώμη.
3. Ο Δημάς γράφει για τέταρτη φορά, μέσα σε ένα μπαρ με μουσική σουίγκ.
4. Θυμάται τη ζωή με τους αδελφούς στην πίστη και η νοσταλγία τον διαλύει.
5. Οι άλλοι τον βλέπουν ευτυχισμένο με τη στολή του, εκείνος όμως νιώθει μια φθορά να τον τρώει μέσα του.
6. Τον πληγώνει το παράπονο του Παύλου ότι τον εγκατέλειψε για τον κόσμο του τώρα, και νιώθει ένα μεγάλο χάσμα ανάμεσά τους.
7. Δεν ξέρει αν θέλει να γυρίσει· θα ήθελε μόνο να ξεριζώσει τη μνήμη, και αναρωτιέται πώς θα βρει έξοδο από το αδιέξοδο.

Πρόσωπα

Ντίνος Χριστιανόπουλος

ο ποιητής (Θεσσαλονίκη, 1931)

Δημάς

συνεργάτης του Παύλου που τον απαρνήθηκε

απόστολος Παύλος

ο αποδέκτης, φυλακισμένος στη Ρώμη

το κορίτσι

τον κοιτάζει παραξενεμένο στο μπαρ

Τ. Σ. Έλιοτ

από την «Έρημη χώρα» του ένας στίχος

Γιώργος Σεφέρης

μεταφραστής της «Έρημης χώρας»

Όροι

«Εποχή των ισχνών αγελάδων»

η συλλογή του ποιήματος (1950)

προσωπείο

ο Δημάς ως μάσκα του ποιητή

επιστολή

η μορφή του ποιήματος

συμφυρμός εποχών

παλιά και σύγχρονη εποχή ανακατεμένες

πλαστότητα προσώπων

σουίγκ και χακί σε πρόσωπο της Κ.Δ.

ιστορικός χαρακτήρας

δίνεται στο ποίημα με το προσωπείο

«χάσμα μέγα»

φράση από το κατά Λουκάν 16,26

τερηδόνα

η φθορά που νιώθει μέσα του

παράταιρος

σαν κλασική μουσική σε ταβέρνα

«εποχή της φρόνησης»

η ώριμη ζωή που του φαίνεται οδυνηρή

«τις χώρες μου»

ο ψυχικός του κόσμος

«Η έρημη χώρα»

ποίημα του Έλιοτ που απηχεί το τέλος

αδιέξοδο

η θέση του, χωρίς έξοδο

νοσταλγία

για τη ζωή με τους αδελφούς στην πίστη

δεύτερη μεταπολεμική γενιά

η γενιά του ποιητή κατά την Εισαγωγή