Ποίημα του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου από τη συλλογή «Ποιήματα για ένα καλοκαίρι» (1963): ένα καλοκαιρινό βράδυ ο ποιητής νιώθει μια ξαφνική, σχεδόν υπερβολική ευτυχία και ανακαλύπτει τη νιότη του να ανθίζει.
Γ΄ Λυκείου · Λογοτεχνία · 15 λεπτά
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το
σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο,
έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Σχεδιάγραμμα
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
Τι έγινε
Ο ποιητής αναρωτιέται για μια ευτυχία που ήρθε ξαφνικά.
Το βράδυ ανάβουν τα φώτα στις βεράντες και η ψυχή του ανεμίζει στα ανοιχτά παράθυρα.
Νιώθει κάτι από την άνοιξη να προχωρά δειλά μέσα στο καλοκαίρι.
Καταλαβαίνει ότι η νιότη του ανοίγει σαν λουλούδι και οι στίχοι του καρποφορούν.
Οι κήποι και τα ποιήματα πλημμυρίζουν, σαν να ποτίζονται.
Κλείνει μιλώντας στην καρδιά του, σαν η ευτυχία να είναι υπερβολική.