Διήγημα του Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλου, γραμμένο με το ψευδώνυμο Νίκος Γριπονησιώτης: ο αφηγητής παρακολουθεί στη Χαλκίδα μια παράσταση του έργου «Ο ήχος του κώδωνος» του Γιάννη Σκαρίμπα και η πόλη των σκαριμπικών ηρώων ζωντανεύει γύρω του.
Γ΄ Λυκείου · Λογοτεχνία · 15 λεπτά
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το
σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο,
έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Σχεδιάγραμμα
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
Τι έγινε
Πριν αρχίσει η παράσταση το κοινό είναι θορυβώδες και αφηρημένο· ο αφηγητής περιμένει να δει αν θα ζωντανέψει η Χαλκίδα του Σκαρίμπα.
Σε μια φιλόλογο που κάθεται δίπλα του απαντά σχολαστικά ότι το έργο στηρίζεται σε ξένα πρότυπα, σαν να θέλει να χαλάσει ο ίδιος την προσδοκία του.
Οι νέοι ηθοποιοί όμως φέρνουν επί σκηνής ολόκληρη τη Χαλκίδα, παρά τις αδυναμίες και τον θόρυβο της αίθουσας.
Ο αφηγητής συγκρίνει τη Μύριαμ και την Ιουλία της σκηνής με σκαριμπικά πρόσωπα, όπως η Μύριαμ Χόπκινς Λάι του «Μαριάμπα» και η Ουλαλούμ.
Φαντάζεται τον νοτιά, τη Σουβάλα, το Κόκκινο Σπίτι, τη Ζαλούχου και την Έλιζε Μαίηλυ· ο Αντρέας Βλαντής δεν μπορεί να ξεφύγει από το τέλος του.
Μετά τον πυροβολισμό και το τέλος της παράστασης, βγαίνει στον δρόμο συνοδευόμενος από την «άλλη πόλη» και ψιθυρίζει δικούς του στίχους, όπως παλιά μιλούσε με τον νεκρό Μαριάμπα.
Το κείμενο είναι γραμμένο με τον τρόπο και τους ήρωες του Γιάννη Σκαρίμπα, αλλά «αλλιώτικα»: ο αφηγητής ξαναζεί τη Χαλκίδα του Σκαρίμπα μέσα από μια σύγχρονη παράσταση του έργου του.
Ποια είναι η υπόθεση του «Ήχου του κώδωνος» του Σκαρίμπα;
Ο Αντρέας Βλαντής αγαπά τη γυναίκα του Ιουλία, που φλερτάρει με τον δικαστικό Αργυράμο. Η Ιουλία παντρεύεται τελικά τον Μουζά και ο Αντρέας φεύγει. Όταν γυρίζει μετά από εφτά χρόνια, ετοιμάζει ο ίδιος τον θάνατό του από το χέρι της, βάζοντας λυκόσκαγα στο όπλο.
Γιατί το κείμενο μοιάζει με θεατρική κριτική;
Γιατί σχολιάζει την παράσταση: το σκηνικό, τους ηθοποιούς, τους ρόλους της Μύριαμ και της Ιουλίας, το κοινό που θορυβεί, και το συγκρίνει με τα πρότυπα του Σκαρίμπα και με τις κατηγορίες ότι δανείστηκε από ξένα έργα.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.
Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.