Μ. Κέντρου-Αγαθοπούλου, «Ο μοτοσικλετιστής»

Σχεδιάγραμμα

Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.

Τι έγινε

1. Η ποιήτρια θυμάται τον νέο που τη νύχτα έσκιζε τον δρόμο με τη μηχανή του, χωρίς φρένο, και τάραζε τον ύπνο της γειτονιάς.
2. Αναρωτιέται τι να απέγινε, κάτι που αφήνει να εννοηθεί ότι χάθηκε.
3. Ένα πρόσφατο μεσονύχτι, κοιτάζοντας το νέο φεγγάρι, ακούει παράξενο θόρυβο από ψηλά.
4. Του φαίνεται ότι τον βλέπει άγγελο πάνω στη μοτοσικλέτα στους δρόμους του ουρανού, να την κοιτάζει λυπημένος από τον σπασμένο καθρέφτη.
5. Στο τελευταίο μέρος μιλά ο ίδιος: ζητά μια ωραία φωτογραφία για το κορίτσι του, με το καινούριο πέτσινο και το κράνος.
6. Θέλει να φαίνεται πάνω απ' όλα ο ίλιγγος της ταχύτητας και ο θάνατος που δεν μπορεί να αποφύγει.

Πρόσωπα

Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου

η ποιήτρια (Θεσσαλονίκη, 1930)

ο μοτοσικλετιστής

νέος της νύχτας, άγγελος στη φαντασία

το κορίτσι του

σε αυτό θέλει να στείλει τη φωτογραφία

Παύλος Καλαντζόπουλος

ζωγράφος του «Ζευγάρι με μηχανή» (1984)

Όροι

«Θαλασσινό ημερολόγιο»

η συλλογή του ποιήματος (1981)

δεύτερη μεταπολεμική γενιά

η γενιά της κατά την Εισαγωγή

τρεις εικόνες

η δομή του ποιήματος κατά το βιβλίο

πραγματικό επίπεδο

ο θόρυβος της μηχανής τις νύχτες

φανταστικό επίπεδο

το όραμα του αγγέλου στον ουρανό

«μηχανικό ζώο»

μεταφορά για τη μοτοσικλέτα

«θορυβοποιός της νύχτας»

περίφραση για τον μοτοσικλετιστή

άγγελος

η μορφή του νέου στο όραμα

ευθύς λόγος

ο νέος μιλά ο ίδιος στο τέλος

φρένο και φρένες

λογοπαίγνιο με μηχανή και νεύρα

ίλιγγος

η ζάλη της ταχύτητας στο πρόσωπο

σπασμένο καθρεφτάκι

από εκεί την κοιτάζει ο άγγελος

θάνατος

το αναπόφευκτο που θέλει να φανεί