Ποίημα της Λύντιας Στεφάνου από τη συλλογή «Οι λέξεις και τα πράγματα» (1983): ένα σπίτι αδειάζει πριν την κατεδάφιση και ένας άντρας παρακολουθεί από μια γωνιά τα σπασμένα κομμάτια μιας ζωής που δεν είναι πια δική του.
Γ΄ Λυκείου · Λογοτεχνία · 15 λεπτά
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το
σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο,
έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Σχεδιάγραμμα
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
Τι έγινε
Κόσμος μπαινοβγαίνει συνέχεια στο σπίτι: άλλοι αγοράζουν, άλλοι ζητούν, άλλοι παίρνουν τα περισσεύματα για τους φτωχότερους.
Είναι φθινόπωρο, αρχίζει βροχή και όλα γίνονται πιο βιαστικά.
Ένας άντρας στέκεται σε μια γωνιά στην είσοδο και κοιτάζει κρυφά.
Βλέπει παιδικά τετράδια και παιχνίδια, σπασμένα και άχρηστα.
Οι λεπτομέρειες ανήκουν πια σε μια ζωή που έγινε ξένη.
Ανάμεσα στη ζωή που έζησε στο σπίτι και στο τέλος της: το σπίτι αδειάζει για να κατεδαφιστεί και εκείνος βλέπει τα πράγματα της ζωής του να γίνονται ξένα.
Τι βλέπει ο ήρωας από τη γωνιά του;
Παιδικά τετράδια, παιχνίδια και λεπτομέρειες, όλα σπασμένα και άχρηστα, από μια ζωή που πια λέγεται «ξένη».
Γιατί σε κάποιους στίχους λείπει το ρήμα;
Το βιβλίο ζητά από τον μαθητή να το ερμηνεύσει. Μια λογική ανάγνωση: οι στίχοι χωρίς ρήμα είναι απλές εικόνες, σαν βλέμματα του ήρωα, χωρίς δράση.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.
Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.