Απόσπασμα από το «Εγκώμιο» της Βικτωρίας Θεοδώρου, από τη συλλογή «Ποιήματα» (1957): η ποιήτρια τιμά τη νεκρή μητέρα της, μια ταπεινή εργάτρια που τη στήριξε ακόμη και στη φυλακή, και τη βάζει δίπλα στους ήρωες.
Γ΄ Λυκείου · Λογοτεχνία · 15 λεπτά
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το
σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο,
έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Σχεδιάγραμμα
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
Τι έγινε
Η ποιήτρια θυμάται τη μητέρα της ως άνθρωπο που δίσταζε να παίρνει και ένιωθε ευγνώμων ακόμη και για το μεροκάματο.
Οι αγώνες της κόρης δεν ωφέλησαν τη μητέρα, που ήθελε να μένει στην άκρη.
Της προσφέρει τώρα ρόδα, αρώματα, στεφάνια και δάφνες, όσα ποτέ δεν είχε.
Φαντάζεται γλύπτες να ιστορούν στο μάρμαρο τον μόχθο της και την Τέχνη να κρατά αιώνια τη μνήμη της.
Όπως δοξάστηκαν οι ήρωες, έτσι μπαίνει κι εκείνη στο Ηρώο, με το τσεμπέρι και το ταγάρι της φυλακής για ιερά άμφια.
Στη μητέρα της ποιήτριας, που έχει πεθάνει. Δούλεψε ως επιστάτρια για να τη σπουδάσει και τη στήριξε όταν ήταν στη φυλακή.
Τι άνθρωπο δείχνει η εικόνα της μητέρας;
Μια ταπεινή, δειλή γυναίκα που δίσταζε να παίρνει ακόμη και ό,τι δικαιούνταν, χρωστούσε χάρη για το μεροκάματό της και δεν περίμενε χαρά ή δικαιοσύνη, αλλά ανάπαυση από τον ουρανό.
Γιατί η ποιήτρια τοποθετεί τη μητέρα της δίπλα στους ήρωες;
Γιατί με τη σιωπηλή δουλειά και τη φροντίδα της κράτησε κι εκείνη τη ζωή και στάθηκε δίπλα στο δίκιο. Η Ταπεινότητά της μπαίνει στο Ηρώο με τα ρούχα της δουλειάς και το ταγάρι με το φαγητό της φυλακής.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.
Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.