Ποίημα του Κώστα Στεργιόπουλου για τον «άγνωστο» που κατοικεί στα βάθη μας και κρατά το κλειδί της ύπαρξής μας, σε αντίθεση με τον φαινομενικό εαυτό που κάνει σχέδια.
Γ΄ Λυκείου · Λογοτεχνία · 15 λεπτά
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το
σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο,
έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Σχεδιάγραμμα
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
Τι έγινε
Στα σκοτεινά βάθη μας ζει κάποιος που κρατά το κλειδί της ύπαρξής μας.
Είναι μοναχικός και ανεξιχνίαστος, με μνήμη παλιότερη από τον κόσμο, και κουβαλά τις πληγές και τις τύψεις μας.
Αόρατος, μας κυβερνά: δέχεται τα ερεθίσματα από έξω και δίνει απαντήσεις.
Μας θυμίζει τα περασμένα και μας προμηνύει τα μελλούμενα.
Κάποτε, ενώ εμείς κάνουμε σχέδια, εκείνος γέρνει κουρασμένος και ετοιμάζεται να αποδημήσει.