Ποίημα του Σταύρου Βαβούρη από τη συλλογή «Ορφέας κατερχόμενος» (1971): ένα πρόσωπο που ανεβαίνει τον δρόμο γεννά στον ποιητή ένα ποίημα, που χάνεται μόλις το πρόσωπο στρίψει και χαθεί.
Γ΄ Λυκείου · Λογοτεχνία · 15 λεπτά
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το
σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο,
έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Σχεδιάγραμμα
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
Τι έγινε
Ο ποιητής κοιτάζει ένα πρόσωπο που ανηφορίζει στον δρόμο και νιώθει ξαφνική συγκίνηση.
Μαζί με το πρόσωπο «ανεβαίνει» και ένα ποίημα, ένα από τα πολύτιμα τελευταία του.
Όσο το πρόσωπο πλησιάζει, η δομή του ποιήματος καθαρίζει και ο ποιητής σχεδόν μπορεί να το γράψει.
Μόνο περαστικοί που μπαίνουν ανάμεσα διακόπτουν την ανάπτυξή του.
Το πρόσωπο σταματά μακριά και στρίβει σε μια πάροδο· ο ποιητής δεν προλαβαίνει να διαβάσει τα μάτια του, και το ποίημα μένει ανολοκλήρωτο.
Ο ποιητής βλέπει ένα πρόσωπο να ανεβαίνει τη λεωφόρο· όσο πλησιάζει, γεννιέται μέσα του ένα ποίημα. Όταν το πρόσωπο στρίβει σε πάροδο και χάνεται, το ποίημα μένει ημιτελές.
Ποια είναι η «παράλληλη πορεία» που ζητά το βιβλίο;
Η ανάπτυξη του ποιήματος ακολουθεί την κίνηση του προσώπου: όσο εκείνο πλησιάζει, το ποίημα γίνεται πιο καθαρό, και όταν χάνεται, σταματά κι αυτό.
Πού κορυφώνεται το ποίημα;
Στο τέλος, με την επιφώνηση «Θε μου» και τη διαπίστωση ότι ο ποιητής δεν πρόλαβε το πιο καίριο: αυτό που θα πρόσθεταν τα μάτια του προσώπου.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.
Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.