Γ. Παυλόπουλος, «Το άγαλμα και ο τεχνίτης»

Σχεδιάγραμμα

Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.

Τι έγινε

1. Όταν κλείνει το μουσείο τη νύχτα, η Δηιδάμεια αφήνει το αέτωμα, κουρασμένη από τους επισκέπτες, κάνει μπάνιο και χτενίζεται.
2. Η ομορφιά της έχει σταματήσει για πάντα στον χρόνο.
3. Κάποιος την παραμονεύει σε μια σκοτεινή γωνιά και της ορμά, όπως στο γλυπτό· εκείνη το περιμένει, το έχει συνηθίσει.
4. Καθώς αντιστέκεται, τον νιώθει να μεταμορφώνεται σιγά σιγά σε Κένταυρο.
5. Στο τέλος τον ονειρεύεται, ανάμεσα σε φόβο και πόθο, να τη σμιλεύει ακόμη: ο Κένταυρος είναι ο τεχνίτης.
6. Κατά τα σχόλια, η μάχη του αετώματος συμβολίζει τον αγώνα του πνεύματος ενάντια στα ζωώδη πάθη.

Πρόσωπα

Γιώργης Παυλόπουλος

ο ποιητής, αντιστασιακή τάση κατά την εισαγωγή

Δηιδάμεια

νύφη του Πειρίθου, μορφή του αετώματος

Ευρυπίων

βασιλιάς των Κενταύρων, αρπάζει τη Δηιδάμεια

Πειρίθους

βασιλιάς των Λαπιθών, γαμπρός

Θησέας

καλεσμένος στον γάμο του Πειρίθου

ο τεχνίτης

άγνωστος γλύπτης του αετώματος, μέσα 5ου αι. π.Χ.

Ισμήνη και Στέλιος Τριάντης

πρόσωπα στα οποία αφιερώνεται το ποίημα

Όροι

«Τα αντικλείδια»

η συλλογή του ποιήματος (1988)

αέτωμα

τριγωνικό γλυπτό στην πρόσοψη ναού

σύμπλεγμα

ομάδα μορφών του γλυπτού

Λαπίθες

λαός της Θεσσαλίας κοντά στο Πήλιο

Κένταυροι

άνθρωποι ως τη μέση, άλογα από κάτω

υπέρβαση

το άγαλμα αποκτά ανθρώπινη ζωή

ταύτιση

ο τεχνίτης γίνεται ο Κένταυρος

ανάπλαση

ο ποιητής ξαναπλάθει το γλυπτό

Ολυμπία

εκεί ο ναός του Δία και το μουσείο