Απόσπασμα από την «Πολιορκία» (1953), το πρώτο μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Κοτζιά: στον χειμώνα της πείνας της Κατοχής ένα ζευγάρι παίρνει στο σπίτι του μια ορφανή μικρή, τη Μαργαρίτα, που μένει ψυχρή και αγέλαστη.
Γ΄ Λυκείου · Λογοτεχνία · 15 λεπτά
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το
σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο,
έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Σχεδιάγραμμα
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
Τι έγινε
Ο αφηγητής θυμάται τον πρώτο χειμώνα της Κατοχής, της μαύρης πείνας, όταν οι κάτοικοι είχαν συνηθίσει να βλέπουν θανάτους στον δρόμο.
Η Χριστίνα και ο Μηνάς βρίσκουν μια κουρελιασμένη μικρή να κάθεται βουβή δίπλα στο παγωμένο σώμα της μάνας της, ενώ οι περαστικοί σταματούν λίγο και φεύγουν αδιάφοροι.
Ένα φορτηγό του Δήμου μαζεύει το πτώμα για ομαδικό λάκκο. Η μικρή ορμά, παίρνει κάτι από την τσέπη της νεκρής και ύστερα μένει μόνη στη ρίζα του τοίχου.
Ο Μηνάς την παίρνει στο σπίτι. Εκεί η Μαργαρίτα δεν μιλά, κρατά σφιχτά μια τρύπια πεντάρα και την κρεμά στον λαιμό της για φυλαχτό· τη νύχτα κλαίει στην αγκαλιά της Χριστίνας.
Από το επόμενο πρωί δουλεύει σκληρά για να ξεπληρώσει την καλοσύνη, αρνείται τα χάδια και δέχεται να μείνει στο σπίτι ως υπηρέτρια.
Λερώνει τα φορέματα που της δίνουν, γιατί πενθεί, ενώ στο νοικοκυριό αποδεικνύεται άξια και φροντίζει με αφοσίωση τη Χριστίνα όταν εκείνη αρρωσταίνει.
Η Χριστίνα αναρωτιέται αν όλη αυτή η προσφορά είναι απλώς ξεπλήρωμα και καταλήγει ότι η μικρή δεν κρύβει αγάπη για κανέναν.
Το μυθιστόρημα εκτυλίσσεται σε μια αθηναϊκή γειτονιά στα τελευταία χρόνια της Κατοχής, μέσα σε σκληρότητα, σύγχυση και φόβο θανάτου. Στο απόσπασμα η Χριστίνα και ο Μηνάς περιμαζεύουν μια ορφανή που βρήκαν δίπλα στη νεκρή μητέρα της.
Γιατί η Μαργαρίτα λερώνει τα καθαρά φορέματα;
Γιατί πενθεί τη μητέρα της και δεν θέλει να φορά ανοιχτόχρωμα ρούχα. Ησυχάζει μόνο όταν της δίνουν σκούρα αποφόρια.
Τι δείχνει η τελευταία φράση του αποσπάσματος;
Η Χριστίνα καταλήγει ότι η Μαργαρίτα δεν νιώθει αγάπη για κανέναν. Παρά την αφοσίωσή της στη δουλειά και στην αρρώστια της κυράς της, η μικρή μένει παγερή, σαν να ξεπληρώνει μόνο ένα χρέος.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.
Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.