Πεζόμορφο ποίημα του Ε.Χ. Γονατά από τη συλλογή «Το Βάραθρο» (1963): ο ποιητής σκίζει με το μαχαίρι του μια ξερή, νεκρή γη και αποκαλύπτει από κάτω την άνοιξη που κοιμόταν.
Γ΄ Λυκείου · Λογοτεχνία · 15 λεπτά
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το
σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο,
έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Σχεδιάγραμμα
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
Τι έγινε
Ο ποιητής ανεβαίνει λαξεμένα σκαλοπάτια και βγαίνει σε ένα οροπέδιο που μοιάζει με τεράστιο αυτί.
Το τοπίο είναι νεκρό: ξερή σκασμένη λάσπη, χωρίς πράσινο, χωρίς μέλισσες, με βαριά μυρωδιά.
Ακούει κάτω από τη γη νερά να τρέχουν και ένα ελαφρύ θρόισμα.
Μπήγει το μαχαίρι του στη γη και σκίζει την κρούστα σε φέτες, σαν κρέας μεγάλου ψαριού.
Αποκαλύπτεται ένας κοιμισμένος κόσμος από μπουμπούκια, ρίζες, έντομα και πεταλούδες, που ο ήλιος ξυπνά σιγά σιγά.
Ένα πουλί του λέει ότι χωρίς αυτό η άνοιξη θα έμενε κρυμμένη μέσα στη γη.
Πώς χρησιμοποιεί ο Γονατάς τον υπερρεαλισμό στην «Άνοιξη»;
Κατά το εισαγωγικό σημείωμα, ακολουθεί τις βασικές αρχές του υπερρεαλισμού χωρίς παραληρηματικό λόγο και χωρίς να διαλύει τη λογική. Ξεκινά από την περιγραφή της φύσης και φτάνει σε ό,τι υπάρχει πέρα από τον αισθητό κόσμο.
Πώς περιγράφεται ο ορατός κόσμος στην αρχή;
Ως σχεδόν νεκρός: ξερή σκασμένη λάσπη, κανένα φύλλο ή λουλούδι, αέρας βαρύς σαν από άδειο πιθάρι, λόφοι με χρώμα σφαχτών. Οι παρομοιώσεις δίνουν μια παράξενη, ζοφερή εικόνα.
Τι λέει το πουλί στο τέλος;
Ότι για λίγο η άνοιξη εκείνη τη χρονιά θα έμενε κρυμμένη στη γη. Η παρέμβαση του ποιητή ήταν αυτή που την έβγαλε στο φως.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.
Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.