Κατά Φίλωνος §§ 17-19: η λεηλασία των γερόντων

Σχεδιάγραμμα

Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.

Τι έγινε

1. § 17: σε τέτοια κρίσιμη περίσταση ο Φίλων δεν σκέφτηκε πώς να ωφελήσει την πόλη αλλά πώς να κερδίσει από τις συμφορές της.
2. Μαζί με άλλους, για τους οποίους οι δυστυχίες των Αθηναίων είχαν γίνει ευτυχίες, έκανε επιδρομές από τον Ωρωπό.
3. § 18: συναντούσε τους πιο ηλικιωμένους πολίτες, που είχαν μείνει στους δήμους με τα απολύτως αναγκαία, φιλικοί στον δήμο αλλά ανήμποροι λόγω ηλικίας, και τους άρπαζε ό,τι είχαν.
4. Προτίμησε ένα μικρό κέρδος από το να μην αδικήσει· τα θύματα σήμερα δεν μπορούν να τον καταγγείλουν, για τον ίδιο λόγο που τότε δεν βοήθησαν την πόλη.
5. § 19: ο Φίλων δεν πρέπει να ωφεληθεί δύο φορές, μία με την αρπαγή και μία με την έγκρισή του από τη Βουλή.
6. Ακόμη κι ένας αδικημένος αν εμφανιστεί είναι μεγάλη απόδειξη· ο κατήγορος ζητά να τον μισήσουν, γιατί έκλεψε από ανθρώπους που άλλοι από οίκτο βοηθούσαν. Ακολουθούν μάρτυρες.

Πρόσωπα

Φίλων

αρπάζει την περιουσία γέρων αγροτών

οἱ πρεσβύτατοι

φτωχοί γέροντες, φιλικοί στη δημοκρατία

ἕτεροι

συνεργοί του Φίλωνα στις επιδρομές

Κλεισθένης

χώρισε την Αττική σε δήμους

Όροι

καιρός

περίσταση, κρίσιμη στιγμή

κερδαίνω

κερδίζω, ωφελούμαι

ὁρμῶμαι

ξεκινώ, εφορμώ

τοτὲ μέν... τοτὲ δέ

άλλοτε... άλλοτε

ἡγοῦμαί τινι

οδηγώ κάποιον

ἐντυγχάνω τινί

συναντώ κάποιον

καταμένω

μένω διαρκώς σε έναν τόπο

εὔνους

φιλικός, ευνοϊκός

τὸ πλῆθος

ο δήμος, ο λαός

ἐπεξέρχομαι

εδώ: κατηγορώ, καταγγέλλω

ὁστισοῦν

οποιοσδήποτε

δῆμοι

οι 100 και μετά 174 μονάδες της Αττικής

έγκτησις

κτήματα πολίτη σε άλλο δήμο

συγκινησιακή φόρτιση

συναίσθημα αντί για αποδείξεις