Κατά Φίλωνος §§ 10-12: ασυγχώρητος γιατί το θέλησε

Σχεδιάγραμμα

Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.

Τι έγινε

1. § 10: όποιος πρόδιδε την πόλη τη στιγμή που οι δημοκρατικοί πετύχαιναν, τι θα έκανε αν τα πράγματα πήγαιναν άσχημα; Εδώ για πρώτη φορά γίνεται λόγος για προδοσία.
2. Όσοι δεν συμμετείχαν στους κινδύνους λόγω προσωπικών συμφορών αξίζουν κάποια συγγνώμη, γιατί η δυστυχία δεν είναι ποτέ θεληματική.
3. § 11: όσοι το έκαναν σκόπιμα δεν συγχωρούνται, γιατί ενήργησαν από κακή πρόθεση και όχι από ατυχία.
4. Ισχύει ένας δίκαιος κανόνας: θυμώνουμε περισσότερο με όσους μπορούσαν εύκολα να μην αδικήσουν και δείχνουμε επιείκεια στους φτωχούς και στους αδύναμους.
5. § 12: ο Φίλων ούτε σωματικά αδύναμος ήταν, όπως βλέπουν οι βουλευτές, ούτε άπορος για λειτουργίες, όπως θα αποδειχθεί.
6. Κατάληξη με ρητορική ερώτηση και αναλογική αντίθεση: όσο μπορούσε να ωφελήσει, τόσο κακός φάνηκε, άρα όλοι δικαίως θα τον μισήσουν.

Πρόσωπα

Φίλων

υγιής και εύπορος, απείχε σκόπιμα

οἱ πένητες καὶ ἀδύνατοι

αξίζουν επιείκεια, σφάλλουν άθελα

ο κατήγορος

χτίζει παραγωγικό συλλογισμό

Όροι

γνώμῃ

από πρόθεση, εσκεμμένα

ἐπιβουλή

κακή πρόθεση, κακός σκοπός

καθίσταμαι

επικρατώ, ισχύω

ἔθος

έθιμο, συνήθεια

ταλαιπωρῶ

κοπιάζω, υποφέρω

οὐσία

περιουσία

λῃτουργῶ

πληρώνω δημόσια υπηρεσία από τα δικά μου

συγγνώμη

επιείκεια για άθελο σφάλμα

ἑκούσιον δυστύχημα

θεληματική ατυχία, που δεν υπάρχει

μείζων προκειμένη

η γενική πρόταση του συλλογισμού

ελάσσων προκειμένη

η ειδική περίπτωση του Φίλωνα

συμπέρασμα

ο Φίλων δεν αξίζει συγγνώμη

αναλογική αντίθεση

όσο μπορούσε να ωφελήσει, τόσο κακός

ρητορική ερώτηση

ερώτηση που δεν περιμένει απάντηση