Υπέρ Μαντιθέου §§ 14-17: η γενναιότητα του Μαντιθέου

Σχεδιάγραμμα

Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.

Τι έγινε

1. § 14: πριν από την εκστρατεία στην Αλίαρτο ο Μαντίθεος πρότεινε οι εύποροι συνδημότες να καλύψουν τα εφόδια των απόρων και ο ίδιος έδωσε τριάντα δραχμές σε δύο άνδρες, για να δώσει παράδειγμα.
2. § 15: στην εκστρατεία της Κορίνθου (394 π.Χ.), ενώ όλοι ήξεραν ότι η μάχη θα ήταν σκληρή και άλλοι υποχωρούσαν, πέτυχε να πολεμήσει στην πρώτη γραμμή.
3. Η φυλή του νικήθηκε με πολλούς νεκρούς (ο ρήτορας λέει «δυστυχησάσης» αντί για «ηττήθηκε») και εκείνος αποσύρθηκε μετά από τον αλαζόνα Θρασύβουλο από τη Στειρία.
4. § 16: λίγες μέρες μετά, όταν ο Αγησίλαος μπήκε στη Βοιωτία και οι άρχοντες αποφάσισαν να σταλούν μονάδες σε βοήθεια, όλοι φοβούνταν, και δικαιολογημένα.
5. Ο Μαντίθεος ζήτησε από τον ταξίαρχο να στείλει τη δική του τάξη χωρίς κλήρωση.
6. § 17: όσοι θυμώνουν με όσους θέλουν αξιώματα αλλά αποφεύγουν τους κινδύνους δεν έχουν λόγο να θυμώνουν μαζί του· έκανε πρόθυμα ό,τι του ζητήθηκε και τόλμησε να κινδυνεύσει.
7. Δεν το έκανε επειδή δεν φοβόταν τους Λακεδαιμονίους, αλλά για να έχει την εκτίμηση της πόλης αν ποτέ κινδύνευε άδικα.

Πρόσωπα

Μαντίθεος

ο ομιλητής, γενναίος οπλίτης

Θρασύβουλος ο Στειριεύς

στρατηγός στη Νεμέα, κατηγορούσε για δειλία

Αγησίλαος

βασιλιάς της Σπάρτης, εισβάλλει στη Βοιωτία

ὁ ταξίαρχος

διοικητής της τάξης της φυλής

Αριστόδημος

αρχηγός των Λακεδαιμονίων στη Νεμέα

Όροι

ἔνιοι

μερικοί

ἀπορῶ τινος

μου λείπει κάτι

οἱ ἀπόρως διακείμενοι

οι φτωχοί, οι άποροι

ἔξοδος

εδώ: εκστρατεία

πρόοιδα

γνωρίζω από πριν

ἀναδύομαι

αποφεύγω τη μάχη, αποσύρομαι

τάττομαι τῆς πρώτης

παρατάσσομαι στην πρώτη γραμμή

δυστυχῶ

εδώ: νικιέμαι

σεμνός

εδώ: αλαζόνας

ὀνειδίζω τινί τι

κατηγορώ κάποιον για κάτι

ἀγαπητῶς

μόλις και μετά βίας

ἀκληρωτί

χωρίς κλήρωση

ἀποδιδράσκω

δραπετεύω, αποφεύγω

τὰ προσταττόμενα

οι διαταγές

ευφημισμός

ηπιότερη λέξη αντί για βαριά

ταξίαρχος

ένας για κάθε φυλή, δέκα τον χρόνο