Σύντομο λυρικό ποίημα του Νικηφόρου Βρεττάκου: οι ανθισμένες πορτοκαλιές της Σπάρτης, ένας έρωτας και το τρυφερό μάλωμα της μάνας δένονται σε μια ενιαία εικόνα.
Β΄ Λυκείου · Λογοτεχνία · Ενοτητα 3 · 20 λεπτά
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το
σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο,
έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Σχεδιάγραμμα
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
Τι έγινε
Οι πορτοκαλιές της Σπάρτης, λευκές σαν χιόνι, γίνονται λουλούδια του έρωτα και ασπρίζουν από τα λόγια της αγαπημένης.
Ο νέος γεμίζει τον κόρφο του με άνθη και πηγαίνει στη μάνα του.
Η μάνα κάθεται κάτω από το φεγγάρι· ένας στίχος επαναλαμβάνεται για να δείξει την έγνοια και το μάλωμά της.
Στα δικά της λόγια, σε ευθύ λόγο, ρωτά πού γύριζε και ποιος γέμισε τα ρούχα του δάκρυα και άνθη νεραντζιάς.
Το φυσικό τοπίο, η ερωτική σχέση και η αγάπη μάνας και γιου γίνονται ένα λυρικό σύνολο.
Τι θέμα έχει το ποίημα «Της Σπάρτης οι πορτοκαλιές»;
Κατά το βιβλίο, το ποίημα δένει τρία στοιχεία σε μια λυρική ενότητα: το φυσικό τοπίο με τις ανθισμένες πορτοκαλιές, μια ερωτική σχέση και η αγάπη ανάμεσα σε γιο και μάνα.
Ποιος μιλά στο ποίημα;
Μιλά ο νέος σε α΄ πρόσωπο: γεμίζει τον κόρφο του με άνθη και πηγαίνει στη μάνα του. Στο τέλος ακούμε τα λόγια της μάνας, που τον μαλώνει τρυφερά.
Γιατί η μάνα ρωτά ποιος γέμισε τα ρούχα του δάκρυα;
Η μάνα καταλαβαίνει ότι ο γιος της γυρίζει από ένα ερωτικό συναίσθημα: τα ρούχα του είναι γεμάτα άνθη, αλλά και δάκρυα. Έτσι ο έρωτας, το τοπίο και η μητρική έγνοια ενώνονται σε μία εικόνα.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.
Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.