Η ενότητα διδάσκει τους βαθμούς των λατινικών επιθέτων και επιρρημάτων: πώς σχηματίζονται συγκριτικός και υπερθετικός, ποιοι σχηματισμοί είναι διαφορετικοί, τα ανώμαλα, τα ελλειπτικά και τα περιφραστικά παραθετικά (§ 44-54).
Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το
σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο,
έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Σχεδιάγραμμα
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
Τι έγινε
Τα επίθετα έχουν τρεις βαθμούς: θετικό, συγκριτικό, υπερθετικό.
Συγκριτικός σε -ior, -ius και υπερθετικός σε -issimus, πάνω στο θέμα του θετικού· ο συγκριτικός κλίνεται σαν τριτόκλιτο δικατάληκτο, ο υπερθετικός σαν bonus.
Τα σε -er κάνουν υπερθετικό σε -rimus, έξι σε -ilis σε -limus, τα σε -dicus, -ficus, -volus σε -entior, -entissimus.
Ανώμαλα παραθετικά έχουν τα bonus, malus, magnus, parvus, multi.
Ελλειπτικά: χωρίς παραθετικά όσα δηλώνουν ύλη, τόπο, χρόνο, μέτρο, καταγωγή ή κάτι απόλυτο· χωρίς θετικό όσα βγαίνουν από προθέσεις ή επιρρήματα· άλλα χωρίς τον έναν βαθμό.
Τα σε -us με φωνήεν πριν από την κατάληξη σχηματίζουν περιφραστικά παραθετικά με magis και maxime.
Στα επιρρήματα ο συγκριτικός είναι το ουδέτερο του συγκριτικού επιθέτου και ο υπερθετικός λήγει σε -e.
Πώς σχηματίζεται ο συγκριτικός και ο υπερθετικός στα λατινικά;
Στο θέμα του θετικού, που βρίσκεται αν αφαιρέσουμε το -i ή -is της γενικής, προστίθεται -ior, -ius για τον συγκριτικό και -issimus, -a, -um για τον υπερθετικό.
Ποια επίθετα έχουν υπερθετικό σε -rimus ή -limus;
Όσα λήγουν σε -er παίρνουν -rimus (pulcherrimus, acerrimus), και έξι επίθετα σε -ilis (facilis, difficilis, similis, dissimilis, humilis, gracilis) παίρνουν -limus.