Παράγραφος

Σχεδιάγραμμα

Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη, γραμμένη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης. Μπορεί να έχει λάθη: πηγή είναι πάντα το βιβλίο.

Τι έγινε

1. Παράγραφος: τμήμα του γραπτού πεζού λόγου με μία νοηματική ενότητα.
2. Εξωτερικά γνωρίσματα: εσοχή στην αρχή, ακανόνιστο τέλος· εσωτερικά: μία επιμέρους ιδέα.
3. Δομικά στοιχεία: θεματική περίοδος, σχόλια, κατακλείδα, όπως πρόλογος, κύριο θέμα και επίλογος στην έκθεση.
4. Κάθε παράγραφος είναι οργανικό μέλος του κειμένου· όποιος ξέρει να αναπτύσσει παράγραφο συνθέτει και έκθεση.
5. Σκοπός της παραγράφου: ποιες λεπτομέρειες τον υπηρετούν και ποια επιχειρήματα ξεφεύγουν από αυτόν.
6. Εύρεση και σύνταξη θεματικής περιόδου και κατακλείδας.
7. Συνοχή: συνδετικές λέξεις ανάμεσα σε περιόδους και σε παραγράφους, πλαγιότιτλοι.
8. Τρόποι ανάπτυξης σε δοσμένες παραγράφους και ανάπτυξη θεματικών περιόδων με τον καταλληλότερο τρόπο.

Όροι

παράγραφος

τμήμα κειμένου με μία νοηματική ενότητα

εξωτερικά γνωρίσματα

εσοχή στην αρχή, ακανόνιστο τέλος

εσωτερικά γνωρίσματα

μία επιμέρους ιδέα του κειμένου

θεματική περίοδος

η κύρια ιδέα της παραγράφου

σχόλια (λεπτομέρειες)

αναπτύσσουν τη θεματική περίοδο

κατακλείδα

κλείνει ή συνοψίζει την παράγραφο

πλαγιότιτλος

σύντομος τίτλος μιας παραγράφου

συνοχή

σύνδεση περιόδων και παραγράφων

με αναλογία

εξηγεί με κάτι γνωστό και όμοιο

με παραδείγματα

στηρίζει τη θέση σε συγκεκριμένα δείγματα

με σύγκριση και αντίθεση

δείχνει ομοιότητες και διαφορές

με ορισμό

ξεκινά από το τι είναι μια έννοια

με διαίρεση

χωρίζει μια έννοια στα είδη της

με αίτιο και αποτέλεσμα

δείχνει γιατί γίνεται και τι φέρνει

συνδυασμός τρόπων

πάνω από έναν τρόπο σε μία παράγραφο

όμως, ωστόσο

αντίθεση

λοιπόν, έτσι, γι’ αυτό

συμπέρασμα

εξάλλου, άλλωστε, επίσης

προσθήκη

δηλαδή

επεξήγηση

γιατί, διότι

αιτιολόγηση

για παράδειγμα

εισάγει παράδειγμα

αφενός... αφετέρου

διάκριση σε δύο σκέλη

αρχικά, τέλος

σειρά, αρίθμηση

ασφαλώς, αναμφίβολα

βεβαιότητα

πάντως

περιορισμός, επιφύλαξη

πράγματι

επιβεβαίωση