Η τζαζ γεννήθηκε στη Νέα Ορλεάνη στα τέλη του 19ου αιώνα και σε λίγες δεκαετίες άλλαξε πολλές μορφές. Η ενότητα περνά από τα χαρακτηριστικά της και τα στυλ της, από το ράγκταϊμ ως τη φρι τζαζ, με τους βασικούς της μουσικούς.
Γ΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥΜΟΥΣΙΚΗΕΝΟΤΗΤΑ 315 ΛΕΠΤΑ
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το
σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο,
έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Σχεδιάγραμμα
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη, γραμμένη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης. Μπορεί να έχει λάθη: πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
Τι έγινε
Η τζαζ προέρχεται από τη μουσική των Αφρικανών σκλάβων και των στρατιωτικών μπαντών των αποίκων· ξεκίνησε με εμβατήρια παιγμένα σε αφρικανικό ύφος.
Ράγκταϊμ: το αριστερό χέρι κρατά σταθερό 2/4 με μπάσο και συγχορδίες και το δεξί παίζει συγκοπτόμενη μελωδία.
Ντίξιλαντ: μελωδικό τμήμα (τρομπέτα, κλαρινέτο, τρομπόνι) και ρυθμικό τμήμα (πιάνο, μπάντζο, τύμπανα, τούμπα ή μπάσο)· η πρώτη ηχογράφηση τζαζ έγινε το 1917.
Σουίνγκ: χορευτική τζαζ για μεγάλη ορχήστρα (big band), ενδιάμεσος σταθμός ανάμεσα στην παραδοσιακή και τη μοντέρνα τζαζ.
Μπίμποπ: μικρά σύνολα τεσσάρων ως έξι μουσικών, σύνθετες αρμονίες, πολύς αυτοσχεδιασμός, μουσική όχι για χορό.
Κουλ τζαζ: πιο ήρεμη και εκλεπτυσμένη, με επιρροές από Στραβίνσκι και Ντεμπισί· ο Μάιλς Ντέιβις στηρίζεται στην τροπικότητα.
Φρι τζαζ: πολλή διαφωνία και ομαδικός αυτοσχεδιασμός, με όλους να αυτοσχεδιάζουν μαζί.
Κλασικοί συνθέτες όπως ο Ντεμπισί, ο Στραβίνσκι και ο Μπεργκ έβαλαν στοιχεία τζαζ στα έργα τους.
Χρησιμοποιεί εκτός από τις μείζονες και ελάσσονες κλίμακες και πολλές άλλες, μαζί με ευρωπαϊκές αρμονίες. Οι ρυθμοί είναι σύνθετοι, συνήθως σε 2/4 ή 4/4, και τα όργανα παίζουν σαν να τραγουδούν. Οι δύο βασικές φόρμες είναι το μπλουζ (12 μέτρα) και η μπαλάντα (32 μέτρα).
Πώς εξελίχθηκε η τζαζ;
Πρώτα ήρθε το ράγκταϊμ (γύρω στο 1890), μετά το ντίξιλαντ (1917 με 1920), το σουίνγκ των μεγάλων ορχηστρών (1935 με 1945), το μπίμποπ των μικρών συνόλων στη δεκαετία του '40, η κουλ τζαζ στη δεκαετία του '50 και η φρι τζαζ στη δεκαετία του '60. Μετά ακολούθησαν η άβανγκαρντ, η λάτιν και η άσιντ τζαζ.
Τι είναι το scat singing;
Είναι φωνητικός αυτοσχεδιασμός πάνω σε συλλαβές χωρίς νόημα. Έγινε γνωστό με τον Λούις Άρμστρονγκ και έγινε μια σημαντική τάση της τζαζ.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.
Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.