Απόσπασμα από το μυθιστόρημα «Το διπλό βιβλίο» του Δημήτρη Χατζή: ο Δημήτριος Σκουρογιάννης γυρίζει στο χωριό του στην Ήπειρο μετά από είκοσι χρόνια ως εργάτης στη Γερμανία, αλλά νιώθει μόνος ανάμεσα στους συγχωριανούς του.
Γ΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΕΝΟΤΗΤΑ 915 ΛΕΠΤΑ
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Το βιβλίο δεν αντιγράφεται: άνοιξέ το παραπάνω.
Γιατί
Στη Γερμανία ο Σκουρογιάννης ονειρευόταν κρυφά τα βουνά του Πίνδου και την επιστροφή, γιατί στο καφενείο τον κορόιδευαν όταν μιλούσε για το Ντομπρίνοβο.
Τι έγινε
Με μια μικρή σύνταξη και λίγες οικονομίες ο Σκουρογιάννης, 45 χρονών, ξεκινά για το Ντομπρίνοβο, στην καρδιά της Πίνδου.
Ένα μεσημέρι του Αυγούστου φτάνει με ένα ημιφορτηγό, κάθεται στον ίσκιο και ακούει τα τζιτζίκια. Οι χωριανοί τον καλωσορίζουν με χαρά.
Ο αφηγητής εξηγεί ότι οι Ντομπρινοβίτες ξενιτεύονταν πάντα για να προκόψουν και γύριζαν στα γηρατειά, και ότι μόνο ο Σκουρογιάννης πήγε εργάτης στη Γερμανία.
Από τις πρώτες μέρες νιώθει ότι κάτι του λείπει για να είναι ένας από αυτούς: εκείνοι μιλούν για λεφτά, μαγαζιά και μηχανήματα.
Δεν τολμά πια να πει «Ιμείς ιδώ στο Ντομπρίνοβον», φοβούμενος μην τον αποπάρουν κι εδώ.
Φτιάχνει το σπίτι, την αυλή και τους τάφους των γονιών του και μένει, ενώ οι άλλοι φεύγουν το φθινόπωρο.
Ένα πρωί περπατά στη ρεματιά, στα πριόνια και ψηλά στο δάσος και ακούει ζωντανό το βούισμα των δέντρων που θυμόταν στη Γερμανία.
Τι άλλαξε
Γυρίζει το βράδυ μόνος στο σπίτι: η μέρα ήταν καλή και το όνειρο της επιστροφής δεν τον είχε γελάσει.
Πρόσωπα
Δημήτρης Χατζής
ο συγγραφέας του μυθιστορήματος «Το διπλό βιβλίο» (1976)
Δημήτριος Σκουρογιάννης (Μήτρους)
Ηπειρώτης που γυρίζει στο χωριό του μετά από είκοσι χρόνια εργάτης στη Γερμανία
οι Ντομπρινοβίτες
οι κάτοικοι του χωριού, που ξενιτεύονται από παλιά για να προκόψουν
Όροι
επιστήθιος
πολύ στενός
καζάντια
οικονομική προκοπή, εισοδήματα
λιανίζω
κόβω σε μικρά κομμάτια
καλαντζήδες
γανωματζήδες, αυτοί που γυάλιζαν και συντηρούσαν τα χάλκινα σκεύη
καλντερίμι
λιθόστρωτος δρόμος
αλλοτρίωση
η αλλαγή της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης, η κοινωνική αποξένωση
Η επιστροφή του Σκουρογιάννη στο Ντομπρίνοβο μετά από είκοσι χρόνια ξενιτιάς στη Γερμανία. Πραγματοποιεί το όνειρό του, όμως νιώθει μοναξιά και ψυχική αποξένωση ανάμεσα στους δικούς του.
Γιατί ο Σκουρογιάννης νιώθει ξένος στο χωριό του;
Οι συγχωριανοί του, ξενιτεμένοι κι αυτοί, μιλούν μόνο για δουλειές, λεφτά και πράγματα που αγόρασαν. Του φαίνονται σκορπισμένοι, ενώ οι μετανάστες στη Γερμανία ένιωθαν δεμένοι από τον ίδιο καημό.
Γιατί δεν επισκέφθηκε το χωριό όλα αυτά τα χρόνια;
Το κείμενο λέει ότι δεν ήταν μόνο τα λεφτά ή η δικτατορία: ήταν από τους ανθρώπους που δεν κομματιάζουν το όνειρό τους, το θέλουν ολόκληρο και περιμένουν την ώρα του.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.
Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.