Ανάκλαση του φωτός

Σχεδιάγραμμα

Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.

Τι έγινε

1. Ανάκλαση: το φως συναντά μια επιφάνεια και αλλάζει κατεύθυνση μένοντας στο ίδιο μέσο.
2. Νόμοι της ανάκλασης: η προσπίπτουσα, η ανακλώμενη και η κάθετη βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο και η γωνία πρόσπτωσης ισούται με τη γωνία ανάκλασης (π = α). Εξηγούνται και με την αρχή του ελάχιστου χρόνου.
3. Σε λεία επιφάνεια έχουμε κατοπτρική ανάκλαση, σε τραχιά διάχυση: την τραχιά επιφάνεια τη φανταζόμαστε σαν πολλούς μικρούς καθρέφτες με τυχαίο προσανατολισμό.
4. Ο επίπεδος καθρέφτης δίνει φανταστικό είδωλο από τις προεκτάσεις των ακτίνων, ίσο και συμμετρικό με το αντικείμενο.
5. Οι σφαιρικοί καθρέφτες είναι κοίλοι ή κυρτοί. Έχουν κέντρο, ακτίνα καμπυλότητας R, κύριο άξονα, κορυφή και κύρια εστία σε εστιακή απόσταση f, με R = 2·f.
6. Ο κοίλος καθρέφτης μαζεύει παράλληλες ακτίνες στην εστία (αφή της ολυμπιακής φλόγας) και κάνει παράλληλη τη δέσμη από την εστία (προβολείς). Ο κυρτός τις σκορπίζει.
7. Το είδωλο βρίσκεται με δύο ακτίνες: η παράλληλη στον άξονα περνά μετά από την εστία, η ακτίνα από την εστία βγαίνει παράλληλη. Στον κοίλο το είδωλο αλλάζει με τη θέση του αντικειμένου, στον κυρτό είναι πάντα μικρότερο, όρθιο, φανταστικό.
8. Εξίσωση καθρεφτών 1/p + 1/p′ = 1/f και μεγέθυνση m = −p′/p, με θετικές αποστάσεις μπροστά από τον καθρέφτη και αρνητικές πίσω.

Πρόσωπα

Φουκώ

γυάλινοι καθρέφτες με επίστρωση αργύρου

Όροι

ανάκλαση

αλλαγή κατεύθυνσης μέσα στο ίδιο μέσο

κατοπτρική ανάκλαση

σε λεία επιφάνεια, όλες οι ακτίνες μαζί

διάχυση

σε τραχιά επιφάνεια, φως προς κάθε μεριά

γωνία πρόσπτωσης (π)

προσπίπτουσα ακτίνα με την κάθετη

γωνία ανάκλασης (α)

ανακλώμενη ακτίνα με την κάθετη

νόμος της ανάκλασης

π = α

είδωλο

η εικόνα αντικειμένου σε καθρέφτη

φανταστικό είδωλο

από τις προεκτάσεις των ακτίνων

πραγματικό είδωλο

από τις ίδιες τις ακτίνες, πέφτει σε οθόνη

επίπεδος καθρέφτης

είδωλο ίσο, συμμετρικό, φανταστικό

κοίλος καθρέφτης

βαθουλώνει προς τα μέσα, σαν κουτάλι

κυρτός καθρέφτης

καμπύλος προς τα έξω, μεγάλο οπτικό πεδίο

κύρια εστία

εκεί συγκλίνουν οι παράλληλες ακτίνες

εστιακή απόσταση (f)

απόσταση εστίας από την κορυφή

ακτίνα καμπυλότητας

R = 2·f

κύριος άξονας

ευθεία από κέντρο και κύρια εστία

οπτικό πεδίο

ο χώρος που βλέπουμε με μια συσκευή

εξίσωση καθρεφτών

1/p + 1/p′ = 1/f

μεγέθυνση (m)

m = −p′/p